Οἵ Πολιτείες τῶν ἀφεντάδων

“…Οἵ λαοί πιστεύουνε πιότερο τ’ αὐτιά τους παρά τά μάτια τους.
Πιότερο τό Μῦθο παρά τά γεγονότα.
Πιότερο τή φαντασιά τους παρά τήν κρίση τους…”
Λέγει ὅ Μῶμος στόν Προμηθέα τοῦ Κυρίου Βάρναλη!
Τό ἀποτέλεσμα τῶν γαλλικῶν, ἔνδεικτικῶς κί οὐχί περιοριστικῶς ἀναφερομένων, ἐκλογῶν, ὄπου εἰσέτι ἕνας “σοφός” λαός ἀφοῦ ὤδινεν ὄρος ἔτεκεν μῦν, ἀποδεικνύει πῶς ἥ σοφία αυτοῦ τοῦ τιτάνα τῆς σκέψεως δικαιοῦται, μετά τήν πάροδον ἐνενῆντα πέντε ἑτῶν ἀπό τήν συγγραφήν της, νά στέκῃ ἐπιβλητικῶς ἀφοριστική διά τήν διαχρονικήν μωρίαν τοῦ ἀνθρώπου.
Τό σῆπον καί μιαρόν σύστημα τῆς ἐξουσίας, ἀκολουθῶντας τήν πεπατημένην, ἀφ’ ἑνός ἄνδρωσεν τό ἔμεσμα  Le Pen καί τό ἐξαπέλυσεν, δίκην μορμοῦς, νά τρομοκρατήσῃ τόν ἤδη οἰκονομικῶς καθημαγμένον καί ἀποπροσανατολισμένον λαόν. Ἀφ’ ἐτερου, ἀφοῦ, ἀπέκδυσεν κάθε νομιμότητος τόν γελοῖον Fillon δημοσιοποιῶντας τά σκάνδαλα του διά νά τόν θυσιάσῃ εἴς τήν ἀρέναν τοῦ ἐξευμενισμοῦ τῆς λαϊκῆς ὀργῆς παρήγαγεν ἕνα ἀποτέλεσμα προφανές καί ἀναμενόμενον, ἀπό κάποιον στοιχειωδῶς σκεπτόμενον, τό προστηθέν ἀνδρείκελον ὅ κύριος (sic) Macron, μίσθαρνον ὄργανον τῶν τραπεζῶν καί γνήσιον τέκνον τοῦ συστήματος μέν, “‘ακομάτιστος”, “νέος” καί “ἄφθαρτος” δέ, φωτεινός καί φαντάζων ὤς ἥ μόνη λύσις μοιραίως ἐπρώτευσεν. Καί ὄπως κάθε, μά κάθε, φορά εἴς κάθε, μά κάθε, ἐκλογικήν διαδικασίαν ἀνά τόν πλάνήτην ὅλοι οἵ ἀδαεῖς συμμετέχοντες εἴς αὐτήν τήν παρωδίαν ἧτο φυσικόν νά νοιώθουν πῶς ἐξήσκησαν τό ὐπέρτατον δημοκρατικόν των δικαίωμα, πῶς ἔπραξαν τό καθῆκον των καί νοιώθουν δικαιωμένοι διά τάς ἐπιλογάς των.
Καί βεβαίως ὅλοι οἵ ἐταίροι αὐτῆς τῆς αἰσχρῆς τερατογενέσεως, αὐτῆς τῆς λυκοαγέλης, ποῦ ἀποκαλεῖται εὐρωπαϊκή ἔνωσις ἔσπευσαν νά πανηγυρίσουν διά τήν σωτηρίαν τῶν ἄνθρώπων ἀπό τό τέρας τοῦ φασισμοῦ τό ὅποῖον, εἰρήσθῳ ἔν παρόδῳ, ἐξαπολύουν κατά βούλησιν ὄποτε νοιώθουν πῶς ἀπειλοῦνται. Ὄρα 1918 Βερολῖνον, 1937 Βαϊμάρη, 1950 Μακάρθυ…
Αὐτήν τήν αἰσχρήν πρακτικήν τοῦ συστήματος καί τήν χειραγώγησιν τῆς μάζης, ὄπου αὐτάρεσκα ἀποκαλλεῖται λαός κατέθεσεν εἴς τήν αἰωνιότηταν ὅ Κύριος Βάρναλης ἐναργέστατα εἴς τήν ἐπικήν συλλογήν του “Τό φῶς ποῦ καίει” ἥ ὀποῖα ἐκυκλοφόρησεν μόλις τό 1920 ἀπαντώντας, ἀπό τότε, τό γελοῖον ἐρώτημα τῶν καιρῶν μας καί τῶν πλατειῶν ” ποῦ εἶναι οἵ ἄνθρωποι τοῦ πνεύματος ; ”
Δυστυχῶς ἥ πρακτική τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου καταδεικνύει, πέραν πάσης ἀμφιβολίας, πῶς τό ὐπέρτατον ὄπλον του, ἥ σκέψις, ἐπαρεδόθει ἄνευ ὄρων καί παραμένει εἴς τήν κατοχήν καί διάθεσιν τῆς ἐκάστοτε ἐξουσίας μέ ἕναν τρόπο ποῦ μοναδικά περιγράφει ἥ Ἀριστέα, πόρνη καί θεραπαίνιδα τοῦ συστήματος εἴς τό τρῖτο μέρος αὐτῆς τῆς μαγικῆς συλλογῆς,

“Ἥ Πολιτεῖα τῶν ἀφεντάδων,
τό Δίκιο τῶν ἀδικητάδων!
Ἔχω τόν πόλεμο θεμέλιο
και δύναμή μου τήν κλεψά.
Ἔχω τό ψέμα γιά βαγγέλιο
κι ὄποιος τό πίνει πιό διψᾶ.
Ἀνήξερο κι ἀθῶο, πριχού
ν’ ἀνοίξῃς, μάτι τοῦ φτωχοῦ,
ξέρω τό φῶς σου ναν τό πάρω
κι εἴτε πονᾶς εἴτε πεινᾶς,
σέ κάνω καί μέ προσκυνᾶς
σωτῆρα ἐμένα καί τό Χάρο.
Τά θύματά μου ἀραδιαστά
στό Μακελειό τραβῶ μπροστά,
μπροστά ζουρνάδες καί μπαϊράκια,
στά κούτελά τους θά χαρῇς
ἄνθη, κορδέλες καί βαράκια —
σάμπως ἀρνάκια τῆς Λαμπρῆς.
Μά νά! Οἵ ἐμπόροι τῆς Σφαγῆς
μένουνε πίσω μου κρυμμένοι.
Δικά τους θάλασσα καί γῆς,
δικοί τους ὅλ’ οἵ σκοτωμένοι.
Καί τοῦς παχαίνω μέ καλό
μιά πιθαμή τόν ἀφαλό.
Ἥ πρώτη ἐγώ, στά τελευταῖα,
εἶμαι δικιά τους Ἀριστέα
κι αὐτοί ’ναι ἥ γνώμη μου κι ὅ νοῦς!
Ἐγώ πλερώνω τίς χαρές τους
κι ὄσα βουτάω ἀπό τοῦς ρέστους
ὅλα τά δίνω σ’ αὐτουνοῦς.”

Ἔχων ἐκμετρήσει πλέον τοῦ μισοῦ αἰῶνος ζωῆς καί πλησιάζων πρός τό τέλος ἄν καί παραμένω πιστός τοῦ Κυρίου Αἰσχύλου ὅστις, εἴς τόν δικόν του Προμηθέα, εἶχεν εἰπεῖ πῶς ἥ ἐλπίς εἶναι ἥ πρώτη λαθρεπιβάτις τοῦ πλοίου τῆς ἀπελπισίας δέν δύναμαι παρά νά στέρξω αὐτήν τήν λαθρεπιβάτιδα. Δέν δύναμαι παρά νά ἐλπίζω πῶς κάποτε ὅ ἄνθρωπος θά σταθῇ ὄρθιος ὄπως τοῦ αρμόζει καί θά διεκδικήση τό δικαίωμα του νά αὐτοπροσδιορίζεται καί νά σκέπτεται ἐλεύθερα! Δίχως τήν ἀνάγκην ἐξουσιῶν καί δίχως νά θέλγεται καί νά πλανᾶται ἀπό θεραπαινῖδες .
Ἄλλως εἶναι τραγικό νά φεύγῃς γνωρίζοντας πῶς ἔπραξες ὅσα ἐδύνασο ἀλλά φεῦ νά ἀποδεικνύονται τόσο ὀλίγα διά νά ἐμποδίσουν τό προδιαγεγραμένο ὐπό τοῦ Κυρίου Βάρναλη τέλος ὄπως τό λέγει ἥ μαϊμοῦ του,

“Και σα γεμίσουν όλ’ οι τόποι
τάφους ηρώων, θεϊκές τιμές,
και λιγοστέψουνε οι ανθρώποι,
θε να περσέψουν οι μαϊμές…”

 

 

 

Advertisements
Ἀναρτήθηκε στὸ ΓΕΝΙΚΩΣ | Σχολιάστε

Περί ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων…

Τόν Ἀπρίλιον τοῦ παρελθόντος ἕτους τό νορβηγικό κρᾶτος καταδικάστηκε γιά τήν “ἀπάνθρωπη” καί “ἐξευτελιστική” μεταχείριση τοῦ εἰκονιζομένου ἄγους τοῦ ἀνθρωπίνου εἴδους. Αὐτό τό ὐβριδίον κυνός μετά πανώλης, αὐτό τό κατάλοιπον αἰσχρῆς συνουσίας ποῦ χαιρετᾶ “ἀρχαῖα ἑλληνικά” μέ περισσήν ἱταμότητα τό δικαστήριον, αὐτός ὅ φονέας 80 ἀνθρωπίνων ὐπάρξεων κατά τό σκεπτικόν τοῦ εὐρωπαϊκοῦ δικαστικοῦ ἐσμοῦ σωφρονιζόμενος διαβιοῖ κατά παράβαση του άρθρου 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Πληροφοριακῶς διαμένει εἴς τρία κελλιά μέ προσωπικό γυμναστήριο, μέ προσωπικόν τηλέφωνον, μέ ὐπολογιστήν διαθέτοντα σύνδεσιν εἴς τόν ἰστόν καί μέ προσωπική βιβλιοθήκην.
Αἵ δῦο ἀκολουθοῦσαι εἰκόναι ἀποδεικνύουν περιτράνως πῶς ἥ περίφημος αὐτή παράγραφος 3 ἔχει ἱσχῦν μόνον διά ἀρίους εὐρωπαίους. Ἄπαντες οἵ ὐπόλοιποι εἴτε ἐγκαταλείπονται εἴς τό ἔλεος τοῦ χιονιοῦ εἴς τήν δημοκρατίαν μας εἴτε, εἴς τήν γαλλικήν διαφωτισμένην δημοκρατίαν, εἴς τό ἔλεος τῶν ἐκφασισμένων κυνῶν τῆς ἐξουσίας οἴτινες κατάσχουν κουβέρτες ἀπό ἀστέγους μέ μεῖον 5 βαθμοῦς. Διά νά μήν ὀμιλήσωμεν διά τήν οὐγγαρίαν καί ἀλλαχοῦ ὄπου ὐψώθησαν σιδηροί φράκται. Καί αἵ τρεῖς εἰκόναι ἀποδίδουν τόν παραλογισμό καί τήν ἔκπτωσιν εἴς τήν ἀξιοπρέπειαν τῆς ἀνθρωπίνου ὐπάρξεως.
Τήν τελευταῖαν δεκαετίαν ὤς εὐρωπαίοι πολῖται βιώνωμεν μίαν ἐπιδρομήν ἄνευ προηγουμένου. Οἵ ἱσχυροί τῆς ἠπείρου ἀπεφάσισαν πῶς εἶναι ἐπίκαιρος ἥ ἐπιστροφή  εἴς τά φεουδαρχικά καθεστῶτα ὄπου οἵ λαοί  ὐπῆρχον μόνον διά νά φορολογοῦνται. Μετά μεγάλης ἐντάσεως ἔχουν μετατρέψει τόν λαόν, διά τῆς ἐλεεινῆς παιδεῖας ποῦ παρέχουν, εἴς ἕναν ὄζοντα χυλόν. Ἔχουν κατορθώσει τήν μετατροπήν τῶν ἀνθρώπων εἴς μηχανάς ἀναπαραγωγῆς καί ψήφου. Ἔχουν σπείρει τόν φόβον καί τήν ἀβεβαιότητα καί τῶρα θερίζουν τρόμον καί ἀνίσχυρον ὀργήν.  Τό χεῖρον εἶναι πῶς ἐλλείψει τοῦ καθαροῦ νοῦ, ὄστις δύναται νά ἀναλύσῃ καί νά συνθέσῃ, τό καθαρόν ἀπόσταγμα τοῦ μίσους, τό ὀποῖον πηγάζει ἀπό αύτήν διαπαιδαγώγησιν, δηλητηριάζει τήν ὔπαρξιν αὐτήν καθαυτήν. Οἵ ἄνθρωποι, ὐποταχθέντες, ἀποποιοῦνται τῆς ἐνσυναισθήσεως, αὐτοῦ τοῦ εὐεργετήματος ποῦ μᾶς διαχωρίζει ἀπό τά κτήνη καί καταφέρονται ἐνάντια εἴς τό διαφορετικόν ὄποια μορφή καί ἄν λαμβάνει αὐτό. Ἥ τρισμεγίστη γελοιότης  καί ἥ ἔκπτωσις ἀπό τήν λογικήν ἔγκειται εἴς τό ὅτι  ἐνῶ δροῦν φοβικῶς ἐνώπιον τοῦ  διαφορετικοῦ θαυμάζουν τήν φύσιν καί τήν ἐνυπάρχουσαν ἀρμονία ἔν τῇ διαφορετικότητι της καί πιστεύουν πῶς ἔφ’ ὄσον διά αὐτοῦς  αὐτό εἶναι ἀδύνατο ἐχρειάσθει κάποια θεότης διά νά  ὐπάρξῃ αὐτή ἥ ἰσορροπία. Ἀδυνατοῦν νά ἐκλογικεύσουν τό προφανές καί ἀρκουνται εἴς τίς ἀσκήσεις μίσους. Δυστυχῶς  οἵ  λαοί ἐπείσθησαν πῶς στεροῦνται δυνάμεων πρός ἀντίστασιν. Ἔχουν ἀποδεχθεῖ τήν ἀντιπροσώπευσιν των ὐπό ἐπαγγελματιῶν σαλτιμπάγκων, ψευτῶν καί ἀπατεώνων ὤς δημοκρατία. Ἔχουν ἀρχίσει εἴς ἱκανόν βαθμόν νά ἀποδέχονται τό αἶσχος τοῦ φασισμοῦ ὤς λογικήν καί φυσικήν ἐξέλιξιν τοῦ εἴδους. Τόν ἔχουν ἐντάξει εἴς τάς ἐπιλογάς των. Πάντοτε ἐγωϊσταί,  ὐπερφίαλοι καί πάντοτε ἐτεροπροσδιοριζόμενοι συνδιαλλέγονται μέ τό τέρας ὤς κάτι ἀπολύτως φυσιολογικόν καί κατακεραυνώνουν τήν ὄποιαν ἀντίθετον φωνήν.
Ἐάν αὐτό εἶναι τό ὄραμα τῆς ὄποιας εὐρώπης, εὐχαριστῶ, δέν προτίθεμαι νά συμμετάσχω. Ὤς ἄλλος Μπερανζέ τοῦ Κυρίου Ἰονέσκο θά συνεχίσω μέ ὄσες δυνάμεις διαθέτω νά ἀνθίσταμαι εἴς τήν ρινοκεροποίησιν…
Ἀναρτήθηκε στὸ ΓΕΝΙΚΩΣ | Σχολιάστε

Ἥ σωτηρία τῶν λαῶν

Μετά τό Ἰράκ, τό Ἀφγανιστάν, τήν Λιβύη καί τόσες ἄλλες χῶρες ποῦ ἀπηλάγησαν, μέ τεράστιον τίμημα διά τοῦς λαοῦς των, ἀπό τήν τυρανία ποῦ βίωναν, πάντοτε βεβαίως βεβαίως, κατά τήν κρίσιν κάποιου αὐτοκλήτου καί κάθε λογῆς σωτήρα λαῶν καί προστάτη εργολάβων καί τραπεζικῶν ἱδρυμάτων, τώρα σειρά εἶχε νά “ἐλευθερωθῇ” ἥ Τουρκία ἀπό τόν τύραννο ἐρντογάν, ὅ ὁποῖος ἐξισορρόπησε δι’αὐτοῦ τοῦ, τρομοκρατικοῦ, τρόπου τίς ἐπαναλαμβανόμενες βομβιστικές ἐπιθέσεις καί τήν ἀπώλειαν τῆς ἀξιοπιστίας του λόγῳ τῶν διαφόρων σκανδάλων, τῇ χάριτι καί οίκτιρμοῖς μέρους τοῦ ὐπ’ αὐτοῦ, ὀλοκληρωτικῶς ἐλεγχομένου, μετά καί τήν ὐπόθεσιν ergenekon τουρκικοῦ στρατοῦ.
Ἀπό τήν περίφημον ἐκείνη σκηνή τοῦ “V for Venteta” ὄπου ὅ πρωθυπουργός διατάσσει τά μέσα νά δείξουν εἴς τοῦς πολῖτες γιατί χρειάζονται τήν κυβέρνησιν ἔως τό σήμερα, παγκοσμίως, καθίσταται, ὀλοένα καί πιό ὀδυνηρῶς, καταφανές πῶς καταβάλλεται τεραστία προσπάθεια ἀπό τοῦς ἡγέτες καί σωτῆρες μέ κύριον μοχλόν τήν κατευθυνομένην τρομοκρατίαν κάθε είδους.
Ὄρα Γαλλία ὄπου μόνον κατά τήν διάρκειαν τοῦ euro δέν συνέβη τό παραμικρό διότι “εἶναι πολλά τά λεφτά Ἄρη” ἀλλά πρίν καί μετά ὅ ἀριθμός τῶν θυμάτων αὐξανόταν μέ ἰλλιγγιώδεις ρυθμοῦς οὔτως ὤστε νά ἀναμοχλευθῇ τό μῖσος διά τό διαφορετικόν, νά ἀναζωπυρωθῇ ὅ φόβος καί νά περάσῃ ὅ ὐπεροχος ἐργατικός νόμος τοῦ γελοίου ἀνδρεικέλου ποῦ ἄποτιμᾶ τήν περιποίησιν τῆς κόμης του πρός 10.000€ τόν μῆνα ἐνῶ κατακρεουργεῖ τά ἐργατικά δικαιώματα καί παραδίδει τήν χῶραν του βοράν εἴς τάς διαθέσεις τῶν ἀγορῶν.
Ὄρα Τουρκία ὄπου ὅ λαός, πειθόμενος τοῖς ρήμασι τοῦ ἐρντογάν καί λησμονῶν πλήρως τά ἐπαναλαμβανόμενα γεγονότα τῆς πλατεῖας ταξίμ καί τήν ἀνέχειαν τήν ὀποῖαν βιώνει καθημερινῶς, φαίνεται νά ὐπερασπίζεται τήν τυρανία του καθιστῶντας τον, ἔν ἀγνοίᾳ του θέλω νά πιστεύω, παντοδύναμο ἀπό τήν ἐπομένην ἡμέρα τῆς πραξικοπηματικῆς ὀπερέτας καί δίνοντας του τά ὄπλα νά ἐπιπέσῃ ἐπί τῶν κεφαλῶν των ὤς ἄλλος χομεϊνί.
Καταβάλλεται τεράστια προσπάθεια, λοιπόν, ἀπό τοῦς “σωτῆρες” οὔτως ὤστε ὄλος αὐτός ὅ ὄλεθρος καί  ὅλη αὐτή ἥ ἐπιβαλλομένη “ἀπελευθερωτική” τάσις νά ἐκληθφῇ ἀπό τοῦς λαοῦς ὄχι μόνον ὤς χάρις καί εὐγενική παραχώρησις, ἔν τῇ ἀτερμόνῳ φιλανθρωπίαν τῶν κυβερνώντων ἀλλά καί ὤς νομοτελειακή ἐξέλιξις τοῦ ἀνθρωπίνου εἴδους.
Δηλαδή ὅ ἄνθρωπος, τελλῶν ὐπό τήν ἀπειλήν τοῦ τρόμου, πρέπει νά πράττῃ ὄπως τοῦ ὐποδεικνύουν καί νά ἀποδεχθῇ πῶς ἀδυνατεῖ νά ὁρίσῃ τήν τύχην του ἀφ’ ἐαυτοῦ του καί πῶς ἔχει χρεῖαν σωτήρων κάθε εἴδους.
Πρός ἐπίρωσιν τῶν σκέψεων καί τῶν λεγομένων μου τά μέσα μαζικῆς ἐνημερώσεως, ἐπί ἡμέρας, βομβαρδίζουν τοῦς τηλεθεατές μέ εἰκόνες φρίκης ἁγιοποιώντας τά θύματα τοῦ “γάλλου” τρομοκράτη, ἐνῶ ἐπί ἑτη σιωποῦν διά τά θύματα τῶν “ἐκλεγμένων” κυβερνήσεων των. Καί ἀπό τήν ἀρχήν τῶν γεγονότων εἴς τήν Τουρκίαν παρουσιάζουν τόν ἐρντογάν, μέσω τῶν δηλώσεων τῶν ἡγετῶν τῶν δημοκρατικῶν χωρῶν (sic) ὤς ἀναγκαῖον καλόν διά τήν εὐημερίαν τοῦ τουρκικοῦ λαοῦ.
Τό ἀνησυχητικώτερον εἶναι πῶς οἵ λαοί τό ἀποδέχονται, ἀσμένως καί ἀκρίτως, ἐλέῳ καί τῆς παρεχομένης παιδεῖας, προκειμένου νά μήν κινδυνεύσει ἥ δική των ἀσφάλεια καί  γαλήνη ἀδιαφορῶντας πλήρως διά τάς μελλοντικάς γεννεάς. Ὄπως ἔλεγα πάντα,
“Νά φοβᾶσαι αὐτοῦς ποῦ θέλουν νά ζήσουν μιά ἤσυχη καί ἀσφαλή ζωή. Εἶναι ἀδίστακτοι!!”
Ἔως ὄτου ἤ, ἐπί τά βελτίῳ, διά νά ζἠσωμεν τήν τελικήν σκηνήν τοῦ “V for Venteta”
προτείνω ἀνεπιφυλάκτως οἵ ἐπόμενες ἐκλογές εἴς ὄποιον κρᾶτος καί ἄν λάβουν χῶραν νά ἀφοροῦν τήν ἐκλογήν νέου λαοῦ…
Ἀναρτήθηκε στὸ ΓΕΝΙΚΩΣ | Σχολιάστε

ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΚΑΙ ΥΠΟΚΡΙΤΑΙ…

ΚΟΛΛΑΖ ΜΙΣΟΥΣ

“…Καμία ιδέα και άποψη δεν δύναται να δικαιολογήσει την χρήση
βίας και την αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής.”
Τάδε ἔφη ὅ ἀρχιεπίσκοπος βελγίου ἀθηναγόρας, ὅ μικρός
διά τήν αἱματοχυσίαν εἴς τάς βρυξέλλας.
Ἐπειδή ὄμως μία εἰκόνα εἷναι ἱσοδύναμος χιλίων λέξεων ἀδυνατῶ,
ὅ μικρόνους, νά κατανοήσω πῶς ἀντιλαμβάνεται ὅ ἀντιπρόσωπος
τοῦ πλέον ἐμπορικοῦ σἠματος ὄλων τῶν ἐποχῶν, ὄπως καί ἥ παρηκμασμένη
καί εὐεπήφορος πρός τόν ναζισμόν, οὔτε κάν τύποις πλέον, δημοκρατία
τῆς ἐσπερίας, τήν ἀξία τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς.
Αὐτή ἥ ἀδυναμία μου μέ ἐξαναγκάζει νά ἐξεμῶ εἴς τό ἄκουσμα τέτοιων
φαρισαϊσμῶν καί νά νοιώθω πῶς τό σύνορο, αὐτοῦ, τοῦ κόσμου ἔρχεται
διαρκῶς ἐγγύτερον μου συνθλίβοντας με…
Παραμυθία διά τήν μικρόνοια μου εἷναι πῶς ηὐτύχησα νά γεννηθῶ
Εἴς μίαν χῶραν μέ τεραστίαν παρακαταθήκην λόγου καί σοφίας.
Εἴς μίαν χῶραν μέ τρισχιλιετήν καί ἀδιάλειπτον γλῶτταν ἥ ὀποῖα ἀποσαφηνίζει
τίς λέξεις καί τίς καρφώνει εἴς τόν νοῦν οὔτως ὤστε νά εἷναι ἀδύνατον νά
παρεξηγοῦνται οἵ ἔννοιες πολλῷ δέ μᾶλλον νά μήν ἐπιδέχονται διττῆς
καί κατ’ ἐπιλογήν ἐρμηνεῖας.
Σπάραγμα αὐτῆς τῆς σοφίας εἷναι καί οἵ στίχοι τοῦ Κυρίου Βάρναλη ἀπό
τό πόνημα του “Ἀλαμπάμα” τό 1958.
Ὄπου ὅ τιτάνας αὐτός τῆς σκέψεως ἀναφέρεται εἴς τήν ἱστορίαν τοῦ κόσμου
ὄπως τήν γράφουν οἵ νικητές καί ποτέ οἵ ἰδεολόγοι.
Ὄπου ὅ Κύριος Βάρναλης ἀναφέρεται εἴς τοῦς νέγρους νεκροῦς δέν ἔχετε
παρά νά ἀντικαταστήσετε τά ὀνόματα των μέ τά ὀνόματα τῶν λαῶν ποῦ ἔχουν
ξεκληρισθεῖ καί ξεκληρίζονται διά νά
“…να ζει τ’ αφεντικό των…”

“Αμα ο Θεός αμόλησεν τους άξιους πρωτόπλαστους
απ’ το στενόν παράδεισο, κι όλης της γης την άπλα
τους χάρισε βασίλειό τους, Αμέρικα – Ιγγλιτέρα,
την πύρινη ρομφαία του τους έδωσε κι: – «Αμέτι»!
Με της ρομφαίας μου τη φωτιά με της ρομφαίας την κόψη
στη Γης να διαφεντεύετε το Δίκιο, την Ειρήνη!

Λαός δεν έμεινε λευκός ή κίτρινος ή μαύρος
που να μη χάρηκε βαθιά στα κόκκαλα το Δίκιο
και να μην τρώγει και αίματα και μ’ ίδρο την μπουκιά του
και που να μην πεθαίνει αυτός να ζει τ’ αφεντικό του.

Ενα νεγράκι, Εμμερυ Τιλλ, κατράμι των αιώνων,
εσφύριξε σε μια λευκή νεράιδα που περνούσε
κ’ ευτύς του κόψαν τ’ απαυτά να μην ξανασφυρίξει
παράδειγμα και μάθημα για κάθε Τιλλ του κόσμου.
Με μαύρα γράμματα σε ήλιου και φεγγαριού το δίσκο
Εμμερυ Τιλλ εγράψανε να βλέπουν να φοβούνται
άσπροι, μαύροι και κίτρινοι να μην ποτέ σφυρίξουν
μα να φιλούν ευλαβικά την άγιαν άλυσό τος.

Και να τώρα ξανάγραψεν η Θεά Δικαιοσύνη
δεύτερο μαύρον όνομα και σ’ ήλιο και φεγγάρι
Γκυ Φόστερ, δεκαφτά χρονών, μαύρος κι αυτός μιας μαύρης
μοναχοπαίδι, στήριγμα κ’ ελπίδα της φυλής του
τι μίλησε σε μια λευκή από να δρόμο σ’ άλλο.
Και τότε ο άγγελος φρουρός της Παξ Αμερικάνα
του φύτεψε μιαν πιστολιά στο μαύρο του κροτάφι
για να σωθούν ολ’ οι λαοί κίτρινοι, μαύροι κι άσπροι.

Προσπέφτουμε στα γόνατα για να προσευχηθούμε
να κόβει μέρες μας ο Θεός και να σας δίνει χρόνους
ξεσοϊσμένοι Θούληδες κι αισχροί Νεοκοσμίτες
να δώσετε μιαν πιστολιά σ’ όλης της Γης το μαύρο
κροτάφι, μάιδε να σφυράει και μάιδε να μιλάει!

«Για ιδέστε τον αμάραντο σε τι γκρεμό κρατιέται
τον τρων τα λάφια και ψοφούν, τ’ αρκούδια και μερώνουν
να χε τον φάει κ’ η μάνα μας να μη μας εγεννούσε».
Οχι!… Μ’ αυτά τα χέρια μας στα βάθη της αβύσσου,
να τους γκρεμοτσακίσουμε τους Δράκοντες του κόσμου!

 

Ἀναρτήθηκε στὸ ΓΕΝΙΚΩΣ | Σχολιάστε

Ἥ Ἀργεντινή καί ἄλλοι δράκοι…

Ὅλο αὐτό τό κυβερνητικό παραλήρημμα περί σωτηρίας μας ἀπό τά δεινά τῆς χρεωκοπίας καί ὅ παραλληλισμός μέ τήν κατάστασιν τῆς Ἀργεντινῆς καταντάει ἀπό γραφικό ἔως ἐπικίνδυνο. Διά νά τοποθετήσωμεν τά πράγματα ἐντός τοῦ μέτρου θά διηγηθῶ μίαν μικράν ἱστορίαν οἴτις ἀποτυπώνει πιστώτατα τήν σημερινήν κατάστασιν τοῦ κυβερνητικοῦ θιάσου καί τῶν σύν αὐτῷ σκυλευόντων τό πτῶμα τῆς Ἑλλᾶδος.
Κάποιαν στιγμήν μετά τά μεσάνυκτα δῦο κύριοι μέ κοστούμια, σοβαροί κατά τά ἄλλα, παραπαίουν ἔν πλήρῃ κραιπάλῃ. Κάτω ἀπό ἕνα φανοστάτην διακρίνουν τήν σωρόν τῶν κοπράνων ἑνός κυνός. Στέκονται, λοιπόν, παρατηρῶντες τήν σωρόν καί ἀρχίζουν τήν συνομιλίαν ,
“Βρέ Ἀντωνάκη κοίτα εἴς τέτοιους καιροῦς καί ὅ κόσμος πετάει τά φαγητά ἔν μέσῃ ὁδῷ”,
“Πράγματι βρέ Βαγγέλη μου, τί φαγάκι λές νά εἶναι;”
“Μοῦ κάνει κάπως γιά κεφτεδάκια. Ἔσένα τί σοῦ λέει;;”
“Ἐγώ νά σοῦ πῶ γιά μοῦς σοκολά τό βλέπω.”
Ἔπ’ ὀλίγον σιγοῦν καί περιεργάζονται τήν σωρόν, ὀπότε λέει ὄ Βαγγέλης,
“Βρέ Ἀντώνη δέν δοκιμάζουμε γιά νά σιγουρευτοῦμε;;”
“Μπρᾶβο ρέ Βαγγέλη μέσ’ τό μυαλό μου ἦσουν! ”
Πίπτουν, λοιπόν, ἐπί τῶν γονάτων καί ἀποσποῦν ἀπό ἕνα τεμάχιο διά τοῦ δείκτου των καί τό δοκιμάζουν μέ περισπούδαστον ὖφος γευσιγνώστου.
“Λοιπόν Ἀντώνη αὐτό εἶναι μοῦς σοκολά! ”
“Διαφωνῶ Βαγγέλη πρόκειται, ξεκάθαρα, διά μίγμα κεφτέδων!”
“Ὄχι, ὄχι Ἀντώνη λᾶθος εἶναι μᾶλλον πουρές μελιτζάνας μέ καρυκεύματα”
“Βαγγέλη τό βρῆκα στά σίγουρα εἶναι καρπάτσο μόσχου μέ σῶς βινεγκρέτ”
Αὐτή ἥ γευσιγνωστική κραιπάλη ἐσυνεχίσθη ἔως ὄτου ἥ σωρός τῶν κοπράνων ἐτελεύτησεν ἀφήνοντας τοῦς δῦο μεθυσμένους φίλους εἴς ἕνα βαθύ γευστικόν ὄσον καί μεταφυσικόν κενόν. Ἕνας πρωϊνός διαβάτης τοῦς βρίσκει ἔρποντες μέ ἐμφανή τά ἴχνη τῆς κοπροφαγίας καί τοῦς φωνάζει,
“Γιά ὄνομα τοῦ θεοῦ! Τί κάνετε ἐκεῖ;; Αύτά εἶναι ΣΚΑΤΑ!!!”
Καί οἵ δῦο φίλοι τρομοκρατημένοι καί ἔν χορῶ ἀναφωνοῦν,
“ΣΚΑΤΑ; Ευτυχῶς ποῦ δέν τά πατήσαμε!!!! ”
Τό δυστύχημα, ἵνα ἐπανέλθωμεν εἴς τήν πραγματικότηταν, εἶναι πῶς ὄλα τά βρωθέντα ὐπ’ αὐτῶν τῶν σκυβάλλων κόπρανα ἐξεμέσθησαν ἐπί ἑνός ὀλοκλήρου λαοῦ ὅ ὀποῖος δυστυχῶς δείχνει νά προσαρμόζεται μέ τεράστιαν εὐκολίαν εἴς τήν κοπρολαγνίαν.
Ὄπότε ἀπό τοῦδε καί ἐφεξῆς ὄποτε ἀκοῦτε τό ὀποιοδήποτε στέλεχος νά ὀμιλῇ, περί τοῦ τί γλυτώσαμεν χάρις εἴς τάς ἀόκνους προσπαθεῖας τῶν εἰδημόνων, δέν ἔχετε παρά νά ἐνθυμῇσθε πῶς ἔνιοι λαοί ὄπως τῆς  Ἀργεντινῆς, τῆς Ἰσλανδίας, τοῦ Ἰσημερινοῦ  ὄχι μόνον δέν δοκίμασαν ἤ πάτησαν  τά κόπρανα ἀλλά τά τοποθέτησαν εἴς τόν κᾶδον τῶν ἀποριμμάτων ἔνθα καί ἥ φυσική των θέσις…

Ἀναρτήθηκε στὸ ΓΕΝΙΚΩΣ | Σχολιάστε

…ΣΥΜΒΟΛΟΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ( reloaded)

Πιστεύω εἵς ἕναν καλαματιανόν, ἀφέντη, παντοκράτορα, ποιητήν μνημονίων, καταστροφῆς καί καταθλίψεως  ψυχῶν τε πάντων καί σωμάτων.
Καί εἵς ἕναν κύριον ἀνεπάγγελτον,  ἀντωνάκην τόν ἐλλεεινόν, τόν υἰόν τῆς δεξιάς τόν πονηρόν, τόν ἔκ τῶν τζακιῶν δημιουργηθέντα πρό τριανταπέντε ἐτῶν.
Ἀνεπάγγελτος ἔξ ἀνεπαγγέλτων. Κηφήν ἀληθινός, ἔκ κηφῆνος ἀληθινοῦ ποιηθέντα, οὔ γεννηθέντα, ὀμοούσιον τῇ νδ, δι’ ἦς τά πάντα μᾶς βρήκανε.
Τόν δι’ ἠμᾶς τοῦς ἀλλοθρήσκους καί διά τήν ἠμετἐραν τραγωδίαν ἀνελθόντα ἔκ Μεσσηνίας καί μπαστακωθέντα μετά θράσσους ἀκροδεξιοῦ καί ἠλιθίων ψηφοφόρων καί ἀποκτηνωθέντα.
Ἐπιπεσώντα τέ ἐναντίον ἠμῶν τῇ συνδρομῇ ἐσμοῦ ναζιστῶν καί ἀκραίων θεωριῶν  καί γελῶντα καί καταληστεύοντα ἠμᾶς.
Καί νυμφευθέντα τόν ανταγωνισμόν, διά συμφώνου συμβιώσεως τήν τρίτην ἠμέρα κατά τάς γραφάς.
Καί ἀνελθόντα εἴς τόν θρόνο τῆς ταλαιπώρου χωρός καί καθεζόμενον ἔκ δεξιῶν τοῦ βαγγέλα τοῦ χονδροῦ.
Καί πάλιν ἐρχόμενον μετά λύσσης  φορολογῆσαι καί  καταληστεύσαι ζῶντες καί νεκρούς, οὔ τῆς ἀχρειότητος οὔκ ἔσται τέλος.
Καί εἴς τό πνεῦμα τό ἄγριον, τό πολωμένον, τό ἐκβιαστικόν, τό ἔκ βρυξελλῶν ἐκπορευόμενον, τό σύν νδ,  πασοκ καί λοιπῶν ὀσφυοκαμπτῶν συμπροσκυνούμενον καί συνδοξαζόμενον,  διά τό ἀπαιτηθέν ἔκ τῶν τοκογλυφτῶν.
Εἴς μίαν ἀχρεῖαν, παγκοσμιοποιημένην καί ἐλεεινήν κοινωνίαν.
Ὀμολογῶ ἕν ἀνασκολόπισμα εἴς ἀφεσιν ἀμαρτιῶν.
Προσδοκῶ λίπανσιν τῶν γλουτῶν. Καί ὀλίγην τρυφερότητα εἴς τό μέλλον.
Ἀμήν.

Ἀναρτήθηκε στὸ ΓΕΝΙΚΩΣ | Σχολιάστε

Μέσα…Ἄκρα (μέρος δεύτερον)

…Ὄταν, λοιπόν, ὅ λιμός κτύπησε τήν πόρτα τῆς χῶρας ἐκτός ἀπό τά, εὐημερῶντα, τέκνα τῶν Γιώργου καί, τά δυστυχῶντα καί ἀπέλπιδα, τοῦ Τάκη εὐρῆκε καί τά παιδιά τοῦ Μήτσου. Αὐτά, εἴς πλήρην ἀντίθεσιν μέ τά τέκνα τῶν ὐπολοίπων, εῖχαν τήν τύχη μιᾶς σπανίου εὐλογίας,  ὄχι ἀπό κάποιον ἀντιπρόσωπον ἑνός ἀμφιβόλου ἠθικῆς καί προθέσεων θεοῦ ἀλλά, αὐτῆς τοῦ διδάσκεσθαι διά τοῦ ζωντανοῦ παραδείγματος. Βλέπεις, ἀναγνώστη μου, ποτέ ὅ παπποῦς ἤ ὅ Μῆτσος δέν λησμόνησαν τό αὔριο καί εἴς ποῖον ἀνήκει! Ποτέ δέν θεώρησαν πῶς ἥ ἀσημαντότητα των εἶναι σημαντικωτέρα τῶν τέκνων των. Ποτέ δέν σιώπησαν ἀκούγοντας τό ἄδικο καί ποτέ δέν ἔκατσαν σπίτι των ὄταν διακυβεύονταν τό αὔριο τῶν τέκνων των. Ποτέ δέν ἔθεσαν τόν ἀγῶνα των εἴς τήν διαδικασίαν τῆς συναλλαγῆς οὔτε ἐζήτησαν ἀνταλλάγματα. Τά τέκνα τοῦ Μήτσου, λοιπόν, ὄταν κατέφυγαν στήν πνευματική των κληρονομιά βρῆκαν ἕναν θησαυρό ποῦ δέν ἐξαργυρωνόταν, στίς ἀγορές καί τοῦς σαράφηδες, ἀλλά τροφοδοτοῦσε τόν νοῦ των μέ φῶς! Ἕνα φῶς ζωογόνο, ἕνα φῶς ποῦ καίει, σάν αὐτό τοῦ Κυρίου Βάρναλη ποῦ τά “θεριά οἵ ἀθρώποι δέν μποροῦν νά τό σηκώσουν”. Βρῆκαν ἔννοιες, ποῦ διά τά τέκνα τῶν Γιώργων ἤσαν θανάσιμος κίνδυνος καί διά τά τέκνα τῶν Τάκηδων ἀνύπαρκτες, ὄπως ἀξιοπρέπεια, ἦθος, τιμή, ἀγῶνας καί πάνω ἀπό ὄλα ΑΓΑΠΗ!  Ἀγάπη γιά ὄλην τήν κτίσιν! Ἀγάπη ἀγνή χωρίς ἀνταλλάγματα. Καί μέ αὐτά, ὤς ἀσπῖδες,  πορεύθηκαν καί πορεύονται διδάσκωντας τα καί εἴς τά τέκνα των.
Μία τέτοια κοινωνία, εἰρήσθῳ ἔν παρόδῳ, ἀποτελλουμένη ἀποκλειστικῶς ἀπό τέκνα Μήτσων ἴσως καί νά ἔφερνε τόν ἄνθρωπο πιό κοντά, ἀπό ποτέ, εἴς τήν κατοχήν τῆς ἀπολύτου ἀληθεῖας καί τήν ἀνακάλυψιν καί πλήρωσιν τοῦ σκοποῦ τῆς ὐπάρξεως του. Ὄμως ἔνα πείραμα ἐβδομηνταπέντε ἑτῶν κατέδειξε μέ, θλιβεράν ὄσον καί ἐπώδυνον,  ἀκρίβειαν πῶς τελικῶς τό ὐποκείμενον ἄνθρωπος δέν πληροῖ τήν βασικήν προϋπόθεσιν τῆς ἀρμονίας τῆς κτίσεως. Στερεῖται παντελῶς τοῦ μέτρου καθιστάμενος, διά αὐτοῦ τοῦ τρόπου, τό ὔστατον εἶδος τῆς ἀλύσεως τῶν ὐπάρξεων.
Πράγμα ποῦ μᾶς ἐπαναφέρει εἴς τό τέλος τοῦ πρώτου μέρους καί τόν πανικόν τῶν Τάκηδων καί τῶν τέκνων των. Ὅ Τάκης, λοιπόν, μεσήλιξ ὤν καί μέ τό ἤμισυ τῆς συντάξεως ποῦ θά ἔπρεπε νά λαμβάνῃ, ἀναλογικῶς τῶν εἰσφορῶν του, μέ κόστος ὐγεῖας ἀπαγορευτικό, μέ ἀγοραστική δύναμιν γελοῖαν, μέ ἕναν βίον ἀνάξιον λόγου, ἠττημένος, κατά κρᾶτος, ἀνήμπορος νά πράξῃ, πολλῷ δέ μᾶλλον, νά σκεφθῇ κατέφυγε εἴς τήν ἐρμηνεῖαν τῆς μοναδικῆς λέξεως ποῦ τοῦ ἀπέμενε ὤς σημεῖο ἀναφορᾶς. ΣΥΜΦΕΡΟΝ!
Τί δύναται νά εἶναι πρός τό δικό μου συμφέρον μονολογοῦσε πίσω ἀπό τά κλειστά παράθυρα τοῦ σπιτιοῦ του. Τά τέκνα του, ἄνεργα, ὀρῶντα τό μέλλον ὤς πιθανότητα, κοίταζαν τό πλῆθος ποῦ συναθροιζόταν εἴς τίς πλατεῖες καί τοῦς δρόμους καί κάμοντας τόν ἴδιο διαλογισμό μέ τόν πατέρα των ἐκάθοντο παθητικοί θεατές τῆς φρίκης.
Ἐδῶ ἄς κάνωμεν μιά ἀναφορά εἴς τήν λειτουργίαν τῆς σκέψεως καθῶς καί εἴς τό παρεχόμενον, διά τήν παραγωγήν της, λογισμικόν.
Ἥ σκέψις, λοιπόν, εἶναι μιά παραγωγική διαδικασία ἥ ὀποῖα, διά νά λάβῃ χῶραν, ἀπαιτεῖ ἕνα λογισμικόν ἐνήμερον ὄσον καί ἐφοδιασμένον μέ τίς δυνατότητες τῆς ἀναλύσεως καί τοῦ συνδυασμοῦ. Τό λογισμικόν εἶναι προϊόν τῆς λαμβανομένης παιδεῖας.
Ὅ ἀφέντης  ἔξ’ ὀρισμοῦ, ἀπεχθάνεται τήν παιδεῖαν οἴτις φωτίζει καί ἐλευθερώνει τόν νοῦ διότι,  ἐπιθυμεῖ ἀπαιδεύτους καί ἐπιδεχομένους ὀδηγήσεως ὐπηκόους.  Διά τοῦτο διά συνεχῶν καί  δυστυχῶς ἐπιτυχῶν ἐπεμβάσεων κατέστρεψε τό μέσον ἐπικοινωνίας, τήν γλῶσσαν.
Οἵ Τάκηδες ποτέ, δυστυχῶς,  δέν ἠσχολήθησαν μέ τήν παρεχομένην παιδεῖαν.
Ποτέ δέν κατενόησαν πῶς  ἀντί νά παιδεύει τόν νοῦ καί νά ἐγκαθιστᾶ τό ἰδανικόν λογισμικόν ἁπλῶς δημιουργοῦσε τίς συνθῆκες δημιουργίας τῆς ἔννοιας τοῦ ἐτεροπροσδιορίζεσθαι καθῶς καί τῆς διαρκοῦς ἀνάγκης προσδιορισμοῦ τοῦ ζητουμένου. Ὅ Τάκης ἐκαλύφθει πλήρως ἀπό τόν ἐτεροπροσδιορισμόν διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἐκάλυπτε τήν ἀνάγκην ἐντάξεως του. Ὄμως ποτέ δέν ἀντελήφθη,  πολλῷ δέ μᾶλλον, δέν κατενόησε πῶς αὐτή ἥ ἔνταξις δημιουργοῦσε ἕνα νέο συναίσθημα ἐντός του τό…Μίσος. Ναί, ἀναγνώστη μου, τό μίσος! Τό μίσος διά ὁτιδήποτε δέν ἦτο ἐνταγμένο εἴς τό σύνολον ποῦ ζοῦσε. Ἕνα μίσος λανθᾶνον τό ὀποῖον ἐτρέφετο ἀπό τό ἀσυνείδητον του καί ὄποτε ἥ σκέψις ἀδυνατοῦσε νά πληροφορήσῃ τόν ἐγκέφαλον του αὐτό ἀνερριχᾶτο καί ἀναλάμβανε τήν ὀδήγησιν τοῦ νοῦ. Τότε ὅ Τάκης ἀφήνετο μέ ὀλέθρια ἀποτελέσματα. Ἐπίσης ποτέ δέν τόν ὄχλησε τό γεγονός πῶς ἥ δυνατότητα ἀντιλήψεως του ἔβαινε διαρκῶς μειούμενη καί πῶς μετά τήν πάροδον τριάντα δευτερολέπτων, εἴς τήν χειρίστην τῶν περιπτώσεων, ἤ ἑνός λεπτοῦ, εἴς τήν βελτίστην, ἥ δυνατότης συγκεντρώσεως του ἦτο ἀνέφικτος παρά τήν ὄποιαν προσπάθειαν ἀπό μέρους του.
Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἐπαγωγικῶς καί ἀβιάστως, καθίσταται ἀναπόδραστον τό συμπέρασμα πῶς ὅ ἀφέντης, διά αὐτῆς τῆς “ἐκπαιδεύσεως” εἴς τό πρόσωπον τοῦ Τάκη εἶχε δημιουργήσει, τό ἰδανικόν ἐξάρτημα, τόν ἱδανικόν δοῦλον.
Ὅ Τάκης, λοιπόν διά τῆς σιωπηρᾶς συγκαταβάσεως του, ὐποστεῖς ὄλην αὐτήν τήν προσπάθειαν τοῦ ἀφέντου ἐκαλεῖτο ἀνά τέσσερα ἕτη νά νομιμοποιήσῃ τοῦς ἀντιπροσώπους οἵ ὀποίοι θά τόν ἐκπροσωποῦν. Τό συμφέρον του ἦτο πάντοτε νά κάμπτῃ τήν ὀσφῦν εἴς τοῦς ἱσχυροῦς διά νά λάβῃ ὦς ἀντάλλαγμα μίαν θεσοῦλα ἤ κάποια μεταθεσοῦλα ἤ τήν τακτοποίησιν κάποιας ύποθέσεως του. Τῶρα, ὄμως, ὅ δίαυλος ἐπικοινωνίας εἶχε κλείσει. Τό ἀποτέλεσμα προδιαγεγραμμένον. Τό μίσος, πρός τόν ἀφέντην ποῦ ἐγκαταλείπει τό σκᾶφος πρῶτος,  γινόμενον ὀδηγός τοῦ νοῦ του τόν ὀδήγησε πρός τήν μοιραῖαν λύσιν. Ἁποφάσισε πῶς ἀφοῦ δέν δύναται νά τιμωρήσῃ τόν ἀφέντη τό πλέον ὀρθώτερον  θά ἦτο νά τό ἀναθέσῃ εἴς κάποιον ποῦ δύναται. Καί πῶς τό πλέον συμφερώτερον θά ἦτο αὐτός ὅ κάποιος νά γνωρίζῃ πῶς τήν δύναμιν του τήν ὀφείλει εἴς τόν Τάκην καί τά τέκνα του. Ὄμως φεῦ! Ὄπως ἀναφέρθηκε καί παραπάνω ἥ σκέψις ἀπαιτεῖ ἀνάλυσιν καί συνδυαστικότητα, δῦο στοιχεῖα ποῦ εἴς τόν κατεστραμμένον νοῦν τοῦ Τάκη ἀπουσίαζαν παντελῶς. Καί εὐρέθει ψηφίσας κάτι ποῦ ἦτο ἐντός τοῦ συνόλου ποῦ διαβιοῦσε καί ὅ ἴδιος. Κάτι πλήρες μίσους, κάτι σκοτεινό καί ἐλεεινό, κάτι ποῦ ἀπεῖχε παρασάγγας ἀπό τό ἄνθρώπινο εἶδος…
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

Ἀναρτήθηκε στὸ ΓΕΝΙΚΩΣ | Σχολιάστε

Τό κοινόν περί…ἀχρειωσύνης αἴσθημα

Σύμφωνα μέ ἀσφαλεῖς πληροφορίες, από δικαστικοῦς κύκλους, ἐντός τῶν ἐπομένων ὠρῶν, ἀπό τήν εἰσαγγελίαν τοῦ ἀρείου πάγου πρόκειται νά ἐκδοθῇ ἥ κάτωθι ἀνακοίνωσις:
Διά νά σταματήσῃ ἐπιτέλους αὐτή ἤ ἀναίτια ἐπίθεσις εἴς τήν ἀνεξάρτητον καί ἀδέκαστον ἑλληνικήν δικαιοσύνην παραθέτωμεν τά κάτωθι στοιχεῖα:
Ἥ βίκυ σταμάτη ἐκρίθη προφυλακιστέα διότι ὐπῆρχε ἱσχυρή ὐποψία πῶς θά προέβαινε εἴς τήν ἀγοράν ἔξι μέτρων καλυμμάτων καναπέ μέ πλατινέ οὔγια. Καθῶς ἐπίσης καί εἴς τήν σύναψιν μιζῶν μέ, γνωστήν, ἐταιρεῖαν καλλυντικῶν…
Ἐπίσης διά τήν περίπτωσιν τοῦ ἐγκληματία Σακκά ὐπῆρχε ἥ βάσιμος ὐποψία, πάρά τό γεγονός πῶς δέν κατέστει δυνατόν νά ταυτοποιηθῇ μέ κανένα ἔγκλημα ἤ ἐγκληματικήν ὀργανωσιν, πῶς “ΙΣΩΣ” προέβαινε, μέ κάποιαν ἐγκληματικήν ὀργάνωσιν εἴς τυχαῖον χρόνον μέ ἄγνωστον ὀπλισμόν, εἴς κάποιαν ἀξιόποινον πράξιν.
Τέλος οἵ βουλευτές (sic) τοῦ μορφώματος ἀφέθησαν ἐλεύθεροι διότι, παρά τό γεγονός πῶς εἶναι μέλη συγκεκριμένης ἐγκληματικῆς ὀργανώσεως, παρά τό γεγονός πῶς εἴς τάς οἰκίας των εὐρέθησαν συγκεκριμένα ὄπλα, παρά τό γεγονός πῶς κατηγοροῦνται μέ τό ἤμισυ τοῦ ποινικοῦ κώδικος τῆς χῶρας, παρά τό γεγονός πῶς ἥ ἀδέκαστος καί ἀνεξάρτητη ἑλληνική δικαιοσύνη ἐγνώριζε διά ὄλα αὐτά ἀπό τριετίας, ὐπερίσχυσεν τό κοινό, μεταξύ τῶν λυμενομένων τήν ἐξουσίαν, περί ἀχρειωσύνης αἴσθημα. Οὔτω καί ἀφέθησαν ἐλεύθεροι νά λακτίζουν, νά χτυποῦν καί νά ἀσχημονοῦν εἴς δημοσίαν θέαν πρός γνώσιν καί συμμόρφωσιν…
Διά τοῦτον προειδοποιοῦνται ὄσοι, τυχάρπαστοι, άμαθεῖς, ἀγανακτισμένοι, λαϊκίζοντες, ὐπάνθρωποι, παρίες ψηφοφόροι, ἀμφισβητοῦν τήν κυβερνητικήν νομιμότητα καί προσπαθοῦν νά ἐρμηνεύσουν μέ τήν πτωχήν των διανοητική ἰκανότητα τό σύνταγμα καί τόν νόμον πῶς θά τύχουν ἀντιμετωπίσεως ἀναλόγου τῶν δυό πρώτων, ἀναφερομένων, περιπτώσεων.
Αὐτό δέ θά λάβῃ χῶραν, αὐτοφόρως καί αὐτεπαγγέλτως, ἄμᾳ τῇ ἐκδηλώσει ἤ ἀκόμη καί τῇ ἀρθρώσει λόγου πολλῷ δέ μᾶλλον ἄμα τῇ διαδηλώσει τοιούτων συμπεριφορῶν ἐπί τοῦ ὀδοστρώματος.
Ἐπίσης διά πράξεως νομοθετικοῦ περιεχομένου θά ληφθῇ καί εἰδική μέριμνα διά τό, διαρκές, ἔγκλημα τῆς σκέψεως κάτ’ οἴκον ἤ ἀλλαχοῦ.
Ὄπως, ἐπίσης, θά ληφθῇ μέριμνα διά τήν σύλληψιν, ἄνευ αἰτιολογήσεως, οἰουδήποτε, βουλευτοῦ ἤ μή, ἀναλόγως τῶν συμφερόντων τῶν ἀξιοτίμων κυβερνώντων αὐτόν τόν τόπον, ὄπως καί τῶν συγγενῶν, φίλων καί συνεργατῶν των. Ὄρα Κερατέα, Σκουριές κ.ο.κ…
Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω παρακαλοῦμε ὄπως ἐπιδυκνείεται ὅ προσήκων σεβασμός εἴς τήν δικαιοσύνην καί τά ὄργανα της!
Ἀλλοίμον ἐάν εἴς τόν κάθε τυχαῖο, ποταπό, πολίτη ἐπιτραπεῖ νά ἀρθῇ εἴς τό ὔψος τῆς ἐξουσίας!
Τότε δυστυχῶς θά ἐπιστρέψωμεν εἴς τά σκοτεινά ἕτη τοῦ μεσαίωνος τοῦ… δικαιώματος εἴς τήν ζωήν καί τήν εὐημερίαν…

Ἀναρτήθηκε στὸ ΓΕΝΙΚΩΣ | 1 σχόλιο

Μέσα…ἄκρα

Ἦταν 1941 Σεπτέμβρης ὄταν ὅ πατέρας  τοῦ Μήτσου πῆρε τά βουνά γιά νά ὐπερασπίσῃ τήν πατρίδα ἀπό τόν κατακτητή. Ὅ πατέρας τοῦ Γιώργου ἔκατσε στό σπιτάκι του ἤσυχος καί καιροφυλακτῶν.  Ὅ πατέρας τοῦ Τάκη κάθησε σπίτι του καί δέν μιλοῦσε ὅτι καί ἄν ἔβλεπε οὔτε ἀντιδροῦσε εἴς ὅτι καί ἄν ἐγένετο ” δέν μέ ἀφορᾶ δέν ἔχω συμφέρον” ἔλεγε. Ὄσο ὅ πατέρας τοῦ Μήτσου πολεμοῦσε ὅ πατέρας τοῦ Γιώργου ἔκανε τόν διερμηνέα τῆς γκεστᾶπο,  ἀγόραζε σπίτια γιά ἕνα τενεκέ λάδι, ἄλλαζε λίρες γιά οἰκόπεδα καί εἴς τόν ἐλεύθερον χρόνον του,  ὀμοῦ μετά τοῦ πατέρα τοῦ Τάκη, φοροῦσε μιά ὠραῖα κουκοῦλα δερμάτινη καί περιφερόταν ἀνάμεσα εἴς τοῦς γονυκλινεῖς ἐλεύθερους συμπολῖτες του καί ἔδειχνε μέ τό δάκτυλο λέγων : ” Das sind Rebellen anderen Kapitäne ” . Ὅ γερμανός λοχαγός ἔστηνε εἴς τόν τοῖχον τόν καταδοθέντα καί τά πολυβόλα ἀνελάμβαναν τά ὐπόλοιπα. Ὅ πατέρας τοῦ Γιώργου πήγαινε κατόπιν σπίτι του καί προσευχόταν εἴς τό οἰκογενειακό τραπέζι.  Ὅ πατέρας τοῦ Τάκη καθόταν εἴς τό σπιτάκι του καί δέν ἔβγαζε ἄχνα ” Ὄταν παλεύουν οἵ ἐλέφαντες τά ποντικάκια κάθονται σπίτι, αὐτό εἶναι τό συμφέρον μας” ἔλεγε. Ὅ πατέρας τοῦ Μήτσου κοιμόταν, σάν ἀγρίμι στίς πέτρες, μέ τό ὄπλο στήν ἀγκαλιά καί νηστικός. Κάποια στιγμή οἵ κόκκινοι “φασῖστες” κατάφεραν νά ὐποτάξουν τοῦς μαύρους φασῖστες καί ὅ πόλεμος ἔλαβε τέλος.  Ὄπως λέει καί ὅ Κύριος Βάρναλης “…ἀφοῦ σκοτωθήκαν οἵ λαοί γιά τ’ ἀφέντη τό φαῒ”  ἦλθε ὅ, λιποτακτήσας ἔν Καῒρῳ,  ἀφέντης νά διαφεντέψῃ τά πλούτη του. Ὅ πατέρας τοῦ Μήτσου στάλθηκε στήν φυλακή, ὤς ἀμοιβή διά τήν εὐδόκιμον ὐπηρεσίαν του εἴς τήν πατρῖδα, ἀπό τόν λιποτακτήσαντα ἀφέντη,  ὅ πατέρας τοῦ Τάκη κοίταζε πίσω ἀπό τίς γρίλλιες τοῦ σπιτιοῦ του ” Κᾶτσε νά δοῦμε ποιός θά νικήσῃ καί πᾶμε μαζί του αὐτό εἶναι τό συμφέρον μας” ἔλεγε, ὅ πατέρας τοῦ Γιώργου ὤς μή λιποτακτήσας ἀφέντης ξεμύτισε ἀπό τόν βόθρο ποῦ κατοικοῦν αὐτός καί οἵ ὄμοιοι του καί ὀμοῦ μετά τοῦ ἀφέντη ἄρχισε νά γράφῃ τήν ἱστορία ἀθωόνοντας τόν εαὐτόν του καί τά ὄμοειδή του τέρατα. Τά χρόνια πέρνοῦσαν καί ὅ Μῆτσος ὄποτε ρωτοῦσε τήν μητέρα του “Μάνα ἐγώ εἶμαι ὀρφανό δέν ἔχω πατέρα ὄπως ὄλοι;;” ἥ μάνα του ἔλεγε πῶς ὅ πατέρας ἤταν σέ ταξίδι γιά δουλειές. Ὅ Τάκης διαδήλωνε περήφανος μέ τοῦς “νικητές”. “Ὅ πατέρας μου εἶχε πεῖ πῶς αὐτό εἶναι τό συμφέρον μου” ἔλεγε. Ὅ Γιῶργος εἶχε ὄλες τίς πόρτες ἀνοικτές διά τό λαμπρόν μέλλον ποῦ διαφαινόταν πῶς θά ἔχῃ.  Ὅ Τάκης ἐπίσης εἶχε μέλλον διότι πάντα κοίταζε τό συμφέρον του γινόμενος ὤς ἄλλος χαμαιλέων ἕνα μέ τό περιβᾶλλον. Ἄλλωστε αὐτό τοῦ ἔλεγε καί ὅ πατέρας του “Τό συμφέρον σου πάνω ἀπό ὄλους καί ὄλα!”  Ὅ Μῆτσος μετά βίας, ὄποτε δέν ἐκαλεῖτο εἴς τήν τοπικήν ἀσφάλειαν διά ὐπόθεσιν του, εὔρισκε ἕνα μεροκάμματο διά νά καταφέρῃ νά συντηρηθῇ αὐτός καί ἥ μάννα του γιά μέλλον οὔτε λόγος. Ὅ Γιῶργος ἐνυμφεύθει μίαν θυγατέραν ἑνός σαράφη, κουκουλοφόρου καί μή λιποτακτήσαντος ἀφέντου. Δημιοῦργησε μίαν οἰκογένειαν ἀστικήν μέ κῦρος καί πλούτη. Τά τέκνα του πῆγαν εἴς τά καλύτερα σχολεῖα ἐσωτερικοῦ καί ἐξωτερικοῦ. Ὅ Τάκης ἐνυμφεύθει μίαν κόρην μεσοαστοῦ ἠσύχου καί νομοταγοῦς πολίτη ὄπως τοῦ εἶχε πεῖ ὅ πατέρας του, τά τέκνα του εἶχαν, σημαντικές, εὐκαιρίες. Ὅ Μῆτσος ἐνυμφεύθει τήν Ἀννοῦλα μίαν,  κόρην ἀντάρτου,  κοπτοραπτοῦ καί ἔκαναν καί αὐτοί οἰκογένειαν ἀλλά δυστυχῶς τά τέκνα των, λόγῳ τοῦ παρελθόντος τῶν παππούδων των, ἥ μόνη τύχη ποῦ εἶχαν θά ἦτο νά γίνουν λούστροι ἤ τίποτα περιθωριακῶς ζῶντες ἀπό μικροάπάτες.  Κάπου εἴς τό 1967  ἥ “ἐπανάστασις” τῶν μαύρων φασιστῶν καί ὐπερασπιστῶν τῶν δικαιωμάτων τῶν ἀφεντῶν συνέλλαβε γονεῖς καί  παπποῦδες ἀφήνοντας τά παιδιά τοῦ Μήτσου ὀρφανά. Τοῦς ἔστειλαν διακοπές εἴς διάφορα νησάκια τοῦ μαγευτικοῦ αίγαίου. Ὅ Τάκης ἐλθών εἴς τήν πρωτεύουσαν κατάφερε λόγῳ, τοῦ παρελθόντος, τοῦ νομοταγοῦς πατέρα  του νά διορισθῇ εἴς μίαν θεσοῦλαν κλητῆρος εἴς ἕνα ὐπουργεῖον. Ὅ Γιῶργος ἀντιθέτως ηὖρε γενναίον στήριγμα εἴς τήν ἐπιχειρηματικήν του δραστηριότητα τά δάνεια ἐσυνάπτοντο εἴς χρόνο μηδέν καί τά κεφάλαια ἔρρεαν πρός τήν πατρῖδαν τοῦ καί πατρῖδα τοῦ χρήματος τήν Ἐλβετῖαν. Κάποιαν στιγμήν οἵ μαῦροι φασῖστες ἔπαψαν νά ἐξυπηρετοῦν τοῦς σκοποῦς τῶν ἀφεντῶν καί τοῦς ρίξανε. Ὅ Τάκης, ἀφοῦ εἶχε κάτσει ἤσυχα ἤσυχα σπίτι του καί ὄποτε τόν φώναζαν ἔδινε καί πέντε δέκα ὄνοματάκια, ὄπως τοῦ ἔλεγε ὅ πατέρας του ζύγισε τήν κατάστασιν καί εἶδε τό συμφέρον του βγῆκε εἴς τοῦς δρόμους πανηγυρίζων καί οὐρλιάζοντας “Δῶστε τήν χοῦντα στόν λαό”. Ὅ Μῆτσος γύρισε ἀπό τήν ἐξορία μά μή ἔχοντας ποῦ τήν κεφαλήν κλῖναι χάθηκε, μέ τήν οἰκογένεια του, μέσα στό ἀλαλάζον πλῆθος.  Ὅ Γιῶργος ἔκαμε δεξίωσιν πρός τιμήν τῶν νέων τοποτηρητῶν τῶν ἀφεντῶν καί ἰσχυροποίησε τήν θέσιν του ἔτι περαιτέρω. Τά χρόνια πέρναγαν καί ὅ νέος τοποτηρητής συνέχιζε τήν δυνάστευσιν τοῦ Μήτσου καί τῶν τέκνων του, πάρ’ ὅτι εἴς μίαν κίνησιν μεγαλοπρεπεῖας καί φιλανθρωπίας εἶχε νομιμοποιήσει τό κόμμα τοῦ παπποῦ των. Τά παιδιά τοῦ Τάκη, ποῦ περναγαν δύσκολα οἰκονομικά, ἄκουγαν τόν πατέρα τους να λέῃ “Μήν τρέχετε μέ τοῦς ἀριστεροῦς! Νά κοιτᾶτε τήν δουλειά σας! Τό συμφέρον σας! Δέν θά σώσετε ἐσεῖς τόν κόσμο! Μήν κάνετε άπεργῖες! Ἀφῆστε τοῦς μαλᾶκες καί ὄταν τά καταφέρουν ἐπωφελεῖσθε!” ἔλεγε. Τά τέκνα τοῦ Γιώργου εἶχαν ἀναλάβει τίς ἐπιχειρήσεις τοῦ πατέρα των καί συνεπεῖς εἴς τάς ἔντολάς τοῦ πατέρα λήστευαν τοῦς ὐπαλλήλους των καί τίς τράπεζες  συνεχίζοντας νά μεγαλουργοῦν. Τά τέκνα τοῦ Μήτσου ὐπέμεναν σιωπηρῶς ἀλλά δέν ἔπαυσαν ουτε μία στιγμή νά ἀγωνίζονται, διά ἕνα καλύτερον αὔριον, ἀπεργῶντες καί διαδηλώνοντες.  Ὤσπου τό 1981 τά τέκνα τῶν “Τάκηδων” ἀφοῦ εἶχαν παρακολουθήσει τήν δυναμικήν ποῦ ἐδημιούργησαν τά τέκνα τῶν “Μήτσων”, ἔν κρυπτῷ, ἐψήφισαν τό κίνημα ποῦ θά ἐλευθέρωνε τόν κόσμον ἀπό τά δεινά τῶν ἀφεντῶν.  ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ!! Ὅ κόσμος ἄλλαξε! Ξάφνου ὄλη η ὀργή καί τό μένος τῶν καταπιεσμένων φάνηκε νά βρίσκῃ τόν δρόμο τῆς διαφυγῆς. Ὄμως οἵ ἀφέντες εἶχαν διαφορετική ἄποψιν καί τήν εἶχαν ἐπιβάλλει ἤδη μέ τήν “ἀλλαγήν”. Τά τέκνα τοῦ Γιώργου ἀπέσυραν, σταδιακῶς, τά χρήματα των καί συνέχισαν τίς ἐπιχειρήσεις μέ δανεικά. Τά τέκνα τῶν Τάκηδων, μεθυσμένα ἀπό τό συμφέρον των,  ἐπεδώθησαν εἴς ἕνα πλιάτσικο ἄνευ προηγουμένου. Ἦτο τόση ἥ ἔντασις τῆς ἀρπαγῆς ὤστε ἐλησμόνησαν, ἐντελῶς, τά λόγια τοῦ πατέρα των ” Κοῖτα τό συμφέρον σου”. Ἦτο τόση ἥ ἀμετροέπεια τῆς λεηλασίας ποῦ ἐλησμόνησαν τό μέλλον τῶν τέκνων των καί τό μέλλον τῆς χῶρας ποῦ κατοικοῦσαν.  Τά τέκνα τοῦ Μήτσου παρέμειναν εἴς τό περιθώριο , ἀπελπιστικῶς μόνοι καί οὐραγοί τῆς ἐπελάσεως. Παρέμειναν οἵ μόνοι ποῦ ἐκτίμησαν σωστά καί προσεπάθησαν νά προειδοποιήσουν διά τό μέλλον ποῦ ἐπροδιαγράφετο σκοτεινόν, πάρ’ ὄλα αὐτά παρέμειναν μία τραγικά μικρή μειοψηφία.
Τά χρόνια συνέχισαν νά περνοῦν καί κάποια στιγμή τό τέλος τῆς εὐμάρειας ἔκανε τήν ἐμφάνισιν του. Τά τέκνα τῶν Γιώργων δέν εἶχαν τίποτα νά φοβηθοῦν ἀφοῦ ὄλα ἦσαν προμελετημένα καί τακτοποιημένα πρός ὄφελος των. Τά τέκνα τῶν Τάκηδων, ὄμως, ὄπως καί οἵ Τάκηδες τῆς ἱστορίας μας ἔχασαν τήν γῆν ὐπό τῶν ποδῶν των.  Ἀφοῦ ἐδοκίμασαν ὅλα τά, γλοιώδη, τεχνάσματα ποῦ ἐγνώριζαν,  οἴτοι τηλεφωνήματα καί ἐπισκέψεις εἴς τά πολιτικά γραφεῖα σημαινόντων προσώπων καί λήψεις διαβεβαιώσεων πῶς αὐτοί θά ἐξαιρεθοῦν τῆς μοῖρας τῶν ὐπολοίπων,  προσεπάθησαν διά τῆς σιωπῆς των νά ἐξέλθουν τοῦ προσκηνίου. Ὄμως φεῦ! Ὅ ἀφέντης αὐτήν τήν φορά δέν θά ἰκανοποιεῖτο τόσον εὔκολα. Βλέπεις αναγνώστη μου ἥ πλεονεξία τῆς, ἀδυνάμου καί ὀλιγίστης, ἀνθρωπίνης φύσεως ἀδυνατεῖ νά κορεσθῇ μέ ὅτι καί ἄν τῆς προσφέρεται. Ὅ ἀφέντης, λοιπόν, σέ κοινή δράσιν μέ ὄλους τοῦς σύν αὐτῷ ἀνά τήν ὐφήλιον ἔχων καταστρέψει, σχεδόν, τό ἄπαν τῶν προσφερομένων, ἀπό τοῦ πλανήτου, πόρων, εἴτε διά πολέμων, εἴτε διά ὐπερπαραγωγῆς, εἴτε διά τῆς ὐπερκαταναλώσεως ἐστράφει πρός νέα προϊόντα πλέον ἀνθεκτικά. Κατά τήν γελοῖαν διδαχήν τῶν πρωτοκλασσάτων πανεπιστημίων καί ἄλλων μορφωτικῶν ἰδρυμάτων, τά ὀποῖα ὐποτίθεται πῶς διά τῆς προσφερομένης γνώσεως των προάγουν τό βιωτικόν ἐπίπεδον τῶν λαῶν, ἕνα τέτοιο προϊόν ἦτο τό “χρέος”! Ὅλος ὅ πλανήτης, λοιπόν, εἶχε ἐπιδοθεῖ εἴς μίαν ἀτέρμονον προσπάθειαν δημιουργίας χρέους. Τά κράτη ἀντί νά τυπώνουν χρῆμα ἐδανείζοντο ἀπό τοῦς τραπεζίτας. Οἵ τραπεζίται μέ τήν σειράν των ἐπώλουν τό χρέος εἴς τάς ἀγορᾶς. Οἵ πολῖτες ἐδανείζοντο ἀπό τοῦς τραπεζίτας διά τό σύνολον τῶν ἀναγκῶν των. Τά κράτη ἐδάνειζαν τό ἕνα τό ἄλλο ἔως ὄτου αὐτός ὅ, ὐπερπληρωθεῖς, ἀσκός τοῦ Αἰόλου ὐπέκυψεν εἴς τοῦς ἀπαραβάτους νόμους τῆς φυσικῆς ἐπιστήμης! ΕΣΚΑΣΕ! Ἄπαντες οἵ δανείζοντες, τότε, ἐνέσκυψαν ἐπί τῶν δανειζομένων καί διά πρώτην φοράν ἥ ἀνθρωπότης εἶχε τήν εὐκαιρίαν νά δῇ τήν κόλασιν διά ζώσης. Τά τέκνα τῶν Γιώργων ἁπλῶς καθοδηγοῦσαν, πλέον, τόν ἀφέντη εἴς τόν δρόμον τῶν συμφερόντων των καί εὐημεροῦσαν. Τά τέκνα τῶν Τάκηδων ἐβίωσαν αὐτήν τήν, ὀδυνηρήν, ἐμπειρίαν βαρύτατα. Ὄμως ὄσο καί ἄν ἀνέτρεχον εἴς τήν διδαχήν τῶν διδασκάλων καί τῶν γονέων των ἥ μόνη σταθερά ποῦ εὐρίσκετο εἴς τά κατεστραμμένα μυαλά των καί τήν ἀποδυναμωμένην μνήμην των ἦτο μία καί μόνη λέξις “ΣΥΜΦΕΡΟΝ”. Τότε ἄρχισε ὅ χορός τῶν δαιμόνων. Συναισθήματα, βάρβαρα ποῦ συνήθως διαβιοῦν, λανθάνοντα, εἴς τό ὐποσυνείδητον, ὄπως ἥ ὀργή, τό μῖσος καί ἥ μανία τῆς εκδικήσεως ἀνέλαβαν τόν ἔλεγχον τῶν τέκνων τῶν Τάκηδων.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

Ἀναρτήθηκε στὸ ΓΕΝΙΚΩΣ | 1 σχόλιο

…Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

Ἥ παραμυθούπολη, διά μίαν άκόμα φοράν, πρωτοποροῦσα φέρνει εἴς τό φῶς τό non paper διά τοῦ ὀποίου ἐπιχειρήθηκε νά προειδοποιηθῇ ὅ Σύριος πρόεδρος πρίν λάβει χῶρα οἰαδήποτε ἐμπέμβασις τῆς διεθνοῦς κοινότητος.
Κύριε Ἄσσαντ,
ἥ διεθνῆς κατακραυγή μᾶς ὐποχρεώνεινά ἐπικοινωνήσωμεν μαζί σας διά νά σᾶς κάμωμεν κάποιες παρατηρήσεις
Πρῶτον ὦς ἐπαῒοντες τοῦ θέματος θά θέλαμε νά τονίσωμεν πῶς ἥ πρακτική σας εἶναι ἰδιαιτέρως ὀχληρά διά τά εὐαίσθητα ὦτα τῆς διεθνοῦς κοινότητος.
Δεύτερον πάρ’ ὅτι ἔχωμεν ἐπενδύσει εἴς τήν μόρφωσιν σας, εἴς τά κολλέγια τῶν ηπα καί ἀλλαχοῦ, δέν καταφέρατε νά ἀφομοιώσετε καμμίαν ἔκ τῶν βασικῶν ἀρχῶν καταχρήσεως τῆς ἐξουσίας.
Τρῖτον ἄν καί ὀφαλμίατρος δέν δύνασθε νά δεῖτε τήν σωστήν ὀδόν ποῦ μετέρχονται ὄλοι οἵ σύμμαχοι σας, ἐπί παραδέιγματι αἴ ΗΠΑ, ἥ Γαλλία, ἥ Μεγάλη Βρετανία εἴς τό Ἀφγανιστάν,  τήν Σομαλίαν, τήν Λιβύην, τό Ἰράκ καί ἀλλαχοῦ.  Ὄπως βλέπετε ὄλοι οἵ σύμμαχοι  ὄπου ἐπεχείρησαν διεκρίθησαν διά τήν διακριτικότητα των.
Ἐπίσης ἠμεῖς, ὅ ΟΗΕ, ὦς ἕνας ὐπεύθυνος διεθνής ὀργανισμός,  ἔγνωσμένου κύρους,  θά ἐπιθυμούσαμε νά θέσωμεν ὔπ’ ὄψιν σας κάποια τεχνικά ζητήματα, ἀφορῶντα τήν τακτικήν σας, ὄσον ἀφορᾶ τήν έξόντωσιν τῶν ἐσωτερικῶν σας ἀντιπάλων. Τό κυριώτερον μέλημα μας αὐτήν τήν στιγμήν εἶναι νά σᾶς ὐπενθυμίσωμεν τοῦς προσήκοντες καί κυρίως τοῦς νομίμους τρόπους διά τήν φυσικήν ἐξόντωσιν τῶν πολιτῶν.  Οἵ τρόποι, λοιπόν, αὐτοί εἶναι οἵ κάτωθι: 
Σφαῖραι ἀστυνομικαί ἤ πολεμικαί.
Γκλόμπ ἀστυνομικόν ἐφαρμοζόμενον διά τῆς λαβῆς.
Δακρυγόνα, ἀσφυξιογόνα, σπρέϋ πιπεριοῦ, ριπτόμενα ἐπί μαζῶν ποῦ συναθροίζονται. Λεπτομέρεια!
Εἶναι προτιμητέον τά προϊόντα νά ἔχουν ὐπερβῇ τήν ἠμερομηνίαν λήξεως των. Διά αὐτοῦ τοῦ τρόπου καθίστανται πλέον ἀποτελεσματικώτερα.
Κροτῖδαι κρότου λάμψεως ριπτόμεναι, κατά προτίμησιν, εἴς τά πρόσωπα ἤ τά ὦτα τῶν πολιτῶν.
Ἀντλίαι νεροῦ μέ πίεσιν στοχεύουσαι τό πλῆθος ἤ ένναλακτικῶς καί μονήρη ἄτομα.
Κέντρα φιλοξενίας τύπου Ἀμυγδαλέζης, σημ. ἐξελιγμέναι μονᾶδες τύπου Νταχάου ἤ Τρεμπλίνκα εὐρισκόμεναι ἔν Ἐλλάδι, ὄπου τό ἀπευκταῖον καθίσταται δυνατόν χωρίς καμμίαν ἐπέμβασιν ἀπό πλευρᾶς τοῦ καθεστῶτος. Ἀρκεῖ  ὅ  συνωστισμός καί ἥ ἐγκατάλειψις τῶν ἐγκλείστων ἄνευ τροφῆς καί ἰατρικῆς φροντίδος.
Ἥ φύσις ἀναλαμβάνει τά ὐπόλοιπα.
Διάφορα ἐξαρτήματα τῆς καθημερινότητος, ὄπως ζαρτινιέραι, πλευραί πεζοδρομίων, μοτοποδήλατα καί ἄλλα συναφή ἐνδεικτικῶς ἀναφερόμενα, τά ὀποῖα δύνανται νά λάβουν πρωτοβουλίας.
Διαρκῆς, ἐπισταμένη καί ὀριζόντιος φορολογία ἐπί τῶν πάντων.
Ἀποκλεισμός, διά κάθε μέσου, τοῦ πολίτη ἀπό τό σύστημα ὐγεῖας.
Μείωσις τῶν μισθῶν, τῶν συντάξεων, τῶν έπιδομάτων καί οἰασδήποτε παροχῆς ἀπελάμβανε βάσει τῶν εἰσφορῶν καί τῶν ἐτῶν ἐργασίας του.
Μαζικαί ἀπολύσεις καί γενικώτερον ἐξαθλίωσις τοῦ βιωτικοῦ ἐπιπέδου.
Τέλος διαρκῆς καί ἐπισταμένη, συνεπικουρουμένη καί διά ὀπτικοῦ ύλικοῦ, τρομοκράτησις τῶν πολιτῶν διά τῶν μέσων μαζικῆς ἐνημερώσεως.
Ὄπως βλέπετε ἀγαπητέ κύριε Ἄσσαντ ὐπάρχουν δυνητικῶς ἄπειροι τρόποι διά νά ἐξολοθρεύσετε τοῦς πολίτας τῆς χῶρας σας. Ὄμως ὐμεῖς μετήλθατε τοῦ πλέον ἀποτροπαίου! Ἐκάματε χρήσιν χημικῶν!
Γιά ὄνομα τοῦ χρήματος ἀγαπητέ! Τόση προκλητικότης μᾶς ὐποχρεώνει νά λάβωμεν, ἄμεσα,  ἄντίμετρα!
Διά τοῦτον παρακαλοῦμεν , ἀπό τῆς λήψεως τῆς παρούσης, ὄπως προβεῖτε εἴς κάθε ἐνέργειαν ποῦ θά προκαλέσῃ ἔτι περαιτέρω τήν ἤδη θορυβημένη διεθνῆ κοινότητα οἴτις, εἰρήσθῳ ἔν παρόδῳ, εἴς τέτοια ζητήματα εἶναι ἄτεγκτος!
Διότι βλέπετε εἶναι δυνατόν νά ἀνθέξῃ τήν πεῖναν εἴς τήν Ἀφρικήν καί ἀλλοῦ, νά ἀνθέξῃ τήν ἐπιβολήν τῆς ἀρχῆς τῶν ΗΠΑ, νά ἀνθέξῃ τό γεγονός πῶς τά τρία τέταρτα τοῦ πληθυσμοῦ ζοῦν κάτω ἀπό τά ὄρια τῆς φτῶχειας, νά ἄνθέξῃ τήν ἐπιστροφήν τοῦ έργασιακοῦ μεσαίωνος, νά ἀνθέξῃ τήν διαρκήν ὄσον καί ἐπίμονον ἠλιθιότηταν τοῦ φιλελεύθερου οἰκονομικοῦ μοντέλλου, νά ἀνθέξῃ τόν ἀέναον δανεισμόν μή ὐπάρχοντος χρήματος,  νά ἀνθέξῃ τήν,  ἐγγίζουσα τά ὄρια τοῦ ἐγκλήματος,  τραπεζικήν συνουσίαν,  νά ἀνθέξῃ τοῦς διαρκεῖς καί ἠλιθίους πολέμους εἴς τοῦς ὀποίους συμμετέχει, ὀλοψύχως καί μέ ἐνθουσιασμόν, νά ἀνθέξῃ τόν οἰκολογικόν, βιασμόν τοῦ πλανήτου,  νά ἀνθέξῃ τά πάντα! Ἀλλά ὄχι καί τά χημικά κύριε Ἄσσαντ! Καί μάλιστα ὄχι τά χημικά τῆς Μεγάλης Βρεταννίας!
Διατί ἀγοράσατε τά χημικά σας ἀπό ἕναν;  Τά χημικά τῶν ἄλλων χωρῶν τί ἔχουν δηλαδή;
ΟΧΙ ΚΥΡΙΕ ΑΣΣΑΝΤ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΗ ΑΠΟΔΕΚΤΟΝ!
Ἀγαπημένε μου ἀναγνώστη, κατόπιν αὐτῆς τῆς ἀποκαλύψεως,  ἐλπίζω νά κατενοήσες πῶς οἵ κυβερνῶντες, ἀνά τήν ὐφήλιον, ἐπιθυμοῦν διακαῶς τήν νομιμότητα καί τίποτε πέραν αύτῆς.  Ἐλπίζω νά κατενόησες καί νά δεχθῇς, ἐπιτέλους, τόν ἀγῶνα τῶν ταγῶν σου γιά τήν ἄνοδον τοῦ βιωτικοῦ σου ἐπιπέδου, τήν ἐθνική ἀνεξαρτησία τῆς χῶρας σου καί πρό πάντων τήν ἐγκαθίδρυσιν τῆς λαϊκῆς κυριαρχίας.  Κλεῖσε τά αὐτιά σου εἴς τάς κραυγάς καί τόν λαϊκισμόν  τῶν κασσανδρῶν τῆς διεθνοῦς καί ντόπιας ἀριστερᾶς.  ‘Υπάκουσε εἴς τά κελεύσματα τοῦ φιλελευθερισμοῦ,  τοῦ ναζισμοῦ καί μόνον τότε θά ἀνανήψῃς καί θά σωθῇς ὀριστικῶς.
Μέ αὐτήν τήν ἐλπίδα σέ ἀφήνω ἀναγνώστη μου καί ἄν, ἀνηκέστως, ἐξέλαβες κάτι ἀπό ὄλα αὐτά ὤς σοβαρόν νά θυμᾶσαι! Δέν τρῶμε ποτέ ἀλμυρά τό βράδυ καί δέν κοιμώμεθα ἀσκεπεῖς…
Ἀναρτήθηκε στὸ ΓΕΝΙΚΩΣ | Σχολιάστε