Μέσα…ἄκρα

Ἦταν 1941 Σεπτέμβρης ὄταν ὅ πατέρας  τοῦ Μήτσου πῆρε τά βουνά γιά νά ὐπερασπίσῃ τήν πατρίδα ἀπό τόν κατακτητή. Ὅ πατέρας τοῦ Γιώργου ἔκατσε στό σπιτάκι του ἤσυχος καί καιροφυλακτῶν.  Ὅ πατέρας τοῦ Τάκη κάθησε σπίτι του καί δέν μιλοῦσε ὅτι καί ἄν ἔβλεπε οὔτε ἀντιδροῦσε εἴς ὅτι καί ἄν ἐγένετο ” δέν μέ ἀφορᾶ δέν ἔχω συμφέρον” ἔλεγε. Ὄσο ὅ πατέρας τοῦ Μήτσου πολεμοῦσε ὅ πατέρας τοῦ Γιώργου ἔκανε τόν διερμηνέα τῆς γκεστᾶπο,  ἀγόραζε σπίτια γιά ἕνα τενεκέ λάδι, ἄλλαζε λίρες γιά οἰκόπεδα καί εἴς τόν ἐλεύθερον χρόνον του,  ὀμοῦ μετά τοῦ πατέρα τοῦ Τάκη, φοροῦσε μιά ὠραῖα κουκοῦλα δερμάτινη καί περιφερόταν ἀνάμεσα εἴς τοῦς γονυκλινεῖς ἐλεύθερους συμπολῖτες του καί ἔδειχνε μέ τό δάκτυλο λέγων : ” Das sind Rebellen anderen Kapitäne ” . Ὅ γερμανός λοχαγός ἔστηνε εἴς τόν τοῖχον τόν καταδοθέντα καί τά πολυβόλα ἀνελάμβαναν τά ὐπόλοιπα. Ὅ πατέρας τοῦ Γιώργου πήγαινε κατόπιν σπίτι του καί προσευχόταν εἴς τό οἰκογενειακό τραπέζι.  Ὅ πατέρας τοῦ Τάκη καθόταν εἴς τό σπιτάκι του καί δέν ἔβγαζε ἄχνα ” Ὄταν παλεύουν οἵ ἐλέφαντες τά ποντικάκια κάθονται σπίτι, αὐτό εἶναι τό συμφέρον μας” ἔλεγε. Ὅ πατέρας τοῦ Μήτσου κοιμόταν, σάν ἀγρίμι στίς πέτρες, μέ τό ὄπλο στήν ἀγκαλιά καί νηστικός. Κάποια στιγμή οἵ κόκκινοι “φασῖστες” κατάφεραν νά ὐποτάξουν τοῦς μαύρους φασῖστες καί ὅ πόλεμος ἔλαβε τέλος.  Ὄπως λέει καί ὅ Κύριος Βάρναλης “…ἀφοῦ σκοτωθήκαν οἵ λαοί γιά τ’ ἀφέντη τό φαῒ”  ἦλθε ὅ, λιποτακτήσας ἔν Καῒρῳ,  ἀφέντης νά διαφεντέψῃ τά πλούτη του. Ὅ πατέρας τοῦ Μήτσου στάλθηκε στήν φυλακή, ὤς ἀμοιβή διά τήν εὐδόκιμον ὐπηρεσίαν του εἴς τήν πατρῖδα, ἀπό τόν λιποτακτήσαντα ἀφέντη,  ὅ πατέρας τοῦ Τάκη κοίταζε πίσω ἀπό τίς γρίλλιες τοῦ σπιτιοῦ του ” Κᾶτσε νά δοῦμε ποιός θά νικήσῃ καί πᾶμε μαζί του αὐτό εἶναι τό συμφέρον μας” ἔλεγε, ὅ πατέρας τοῦ Γιώργου ὤς μή λιποτακτήσας ἀφέντης ξεμύτισε ἀπό τόν βόθρο ποῦ κατοικοῦν αὐτός καί οἵ ὄμοιοι του καί ὀμοῦ μετά τοῦ ἀφέντη ἄρχισε νά γράφῃ τήν ἱστορία ἀθωόνοντας τόν εαὐτόν του καί τά ὄμοειδή του τέρατα. Τά χρόνια πέρνοῦσαν καί ὅ Μῆτσος ὄποτε ρωτοῦσε τήν μητέρα του “Μάνα ἐγώ εἶμαι ὀρφανό δέν ἔχω πατέρα ὄπως ὄλοι;;” ἥ μάνα του ἔλεγε πῶς ὅ πατέρας ἤταν σέ ταξίδι γιά δουλειές. Ὅ Τάκης διαδήλωνε περήφανος μέ τοῦς “νικητές”. “Ὅ πατέρας μου εἶχε πεῖ πῶς αὐτό εἶναι τό συμφέρον μου” ἔλεγε. Ὅ Γιῶργος εἶχε ὄλες τίς πόρτες ἀνοικτές διά τό λαμπρόν μέλλον ποῦ διαφαινόταν πῶς θά ἔχῃ.  Ὅ Τάκης ἐπίσης εἶχε μέλλον διότι πάντα κοίταζε τό συμφέρον του γινόμενος ὤς ἄλλος χαμαιλέων ἕνα μέ τό περιβᾶλλον. Ἄλλωστε αὐτό τοῦ ἔλεγε καί ὅ πατέρας του “Τό συμφέρον σου πάνω ἀπό ὄλους καί ὄλα!”  Ὅ Μῆτσος μετά βίας, ὄποτε δέν ἐκαλεῖτο εἴς τήν τοπικήν ἀσφάλειαν διά ὐπόθεσιν του, εὔρισκε ἕνα μεροκάμματο διά νά καταφέρῃ νά συντηρηθῇ αὐτός καί ἥ μάννα του γιά μέλλον οὔτε λόγος. Ὅ Γιῶργος ἐνυμφεύθει μίαν θυγατέραν ἑνός σαράφη, κουκουλοφόρου καί μή λιποτακτήσαντος ἀφέντου. Δημιοῦργησε μίαν οἰκογένειαν ἀστικήν μέ κῦρος καί πλούτη. Τά τέκνα του πῆγαν εἴς τά καλύτερα σχολεῖα ἐσωτερικοῦ καί ἐξωτερικοῦ. Ὅ Τάκης ἐνυμφεύθει μίαν κόρην μεσοαστοῦ ἠσύχου καί νομοταγοῦς πολίτη ὄπως τοῦ εἶχε πεῖ ὅ πατέρας του, τά τέκνα του εἶχαν, σημαντικές, εὐκαιρίες. Ὅ Μῆτσος ἐνυμφεύθει τήν Ἀννοῦλα μίαν,  κόρην ἀντάρτου,  κοπτοραπτοῦ καί ἔκαναν καί αὐτοί οἰκογένειαν ἀλλά δυστυχῶς τά τέκνα των, λόγῳ τοῦ παρελθόντος τῶν παππούδων των, ἥ μόνη τύχη ποῦ εἶχαν θά ἦτο νά γίνουν λούστροι ἤ τίποτα περιθωριακῶς ζῶντες ἀπό μικροάπάτες.  Κάπου εἴς τό 1967  ἥ “ἐπανάστασις” τῶν μαύρων φασιστῶν καί ὐπερασπιστῶν τῶν δικαιωμάτων τῶν ἀφεντῶν συνέλλαβε γονεῖς καί  παπποῦδες ἀφήνοντας τά παιδιά τοῦ Μήτσου ὀρφανά. Τοῦς ἔστειλαν διακοπές εἴς διάφορα νησάκια τοῦ μαγευτικοῦ αίγαίου. Ὅ Τάκης ἐλθών εἴς τήν πρωτεύουσαν κατάφερε λόγῳ, τοῦ παρελθόντος, τοῦ νομοταγοῦς πατέρα  του νά διορισθῇ εἴς μίαν θεσοῦλαν κλητῆρος εἴς ἕνα ὐπουργεῖον. Ὅ Γιῶργος ἀντιθέτως ηὖρε γενναίον στήριγμα εἴς τήν ἐπιχειρηματικήν του δραστηριότητα τά δάνεια ἐσυνάπτοντο εἴς χρόνο μηδέν καί τά κεφάλαια ἔρρεαν πρός τήν πατρῖδαν τοῦ καί πατρῖδα τοῦ χρήματος τήν Ἐλβετῖαν. Κάποιαν στιγμήν οἵ μαῦροι φασῖστες ἔπαψαν νά ἐξυπηρετοῦν τοῦς σκοποῦς τῶν ἀφεντῶν καί τοῦς ρίξανε. Ὅ Τάκης, ἀφοῦ εἶχε κάτσει ἤσυχα ἤσυχα σπίτι του καί ὄποτε τόν φώναζαν ἔδινε καί πέντε δέκα ὄνοματάκια, ὄπως τοῦ ἔλεγε ὅ πατέρας του ζύγισε τήν κατάστασιν καί εἶδε τό συμφέρον του βγῆκε εἴς τοῦς δρόμους πανηγυρίζων καί οὐρλιάζοντας “Δῶστε τήν χοῦντα στόν λαό”. Ὅ Μῆτσος γύρισε ἀπό τήν ἐξορία μά μή ἔχοντας ποῦ τήν κεφαλήν κλῖναι χάθηκε, μέ τήν οἰκογένεια του, μέσα στό ἀλαλάζον πλῆθος.  Ὅ Γιῶργος ἔκαμε δεξίωσιν πρός τιμήν τῶν νέων τοποτηρητῶν τῶν ἀφεντῶν καί ἰσχυροποίησε τήν θέσιν του ἔτι περαιτέρω. Τά χρόνια πέρναγαν καί ὅ νέος τοποτηρητής συνέχιζε τήν δυνάστευσιν τοῦ Μήτσου καί τῶν τέκνων του, πάρ’ ὅτι εἴς μίαν κίνησιν μεγαλοπρεπεῖας καί φιλανθρωπίας εἶχε νομιμοποιήσει τό κόμμα τοῦ παπποῦ των. Τά παιδιά τοῦ Τάκη, ποῦ περναγαν δύσκολα οἰκονομικά, ἄκουγαν τόν πατέρα τους να λέῃ “Μήν τρέχετε μέ τοῦς ἀριστεροῦς! Νά κοιτᾶτε τήν δουλειά σας! Τό συμφέρον σας! Δέν θά σώσετε ἐσεῖς τόν κόσμο! Μήν κάνετε άπεργῖες! Ἀφῆστε τοῦς μαλᾶκες καί ὄταν τά καταφέρουν ἐπωφελεῖσθε!” ἔλεγε. Τά τέκνα τοῦ Γιώργου εἶχαν ἀναλάβει τίς ἐπιχειρήσεις τοῦ πατέρα των καί συνεπεῖς εἴς τάς ἔντολάς τοῦ πατέρα λήστευαν τοῦς ὐπαλλήλους των καί τίς τράπεζες  συνεχίζοντας νά μεγαλουργοῦν. Τά τέκνα τοῦ Μήτσου ὐπέμεναν σιωπηρῶς ἀλλά δέν ἔπαυσαν ουτε μία στιγμή νά ἀγωνίζονται, διά ἕνα καλύτερον αὔριον, ἀπεργῶντες καί διαδηλώνοντες.  Ὤσπου τό 1981 τά τέκνα τῶν “Τάκηδων” ἀφοῦ εἶχαν παρακολουθήσει τήν δυναμικήν ποῦ ἐδημιούργησαν τά τέκνα τῶν “Μήτσων”, ἔν κρυπτῷ, ἐψήφισαν τό κίνημα ποῦ θά ἐλευθέρωνε τόν κόσμον ἀπό τά δεινά τῶν ἀφεντῶν.  ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ!! Ὅ κόσμος ἄλλαξε! Ξάφνου ὄλη η ὀργή καί τό μένος τῶν καταπιεσμένων φάνηκε νά βρίσκῃ τόν δρόμο τῆς διαφυγῆς. Ὄμως οἵ ἀφέντες εἶχαν διαφορετική ἄποψιν καί τήν εἶχαν ἐπιβάλλει ἤδη μέ τήν “ἀλλαγήν”. Τά τέκνα τοῦ Γιώργου ἀπέσυραν, σταδιακῶς, τά χρήματα των καί συνέχισαν τίς ἐπιχειρήσεις μέ δανεικά. Τά τέκνα τῶν Τάκηδων, μεθυσμένα ἀπό τό συμφέρον των,  ἐπεδώθησαν εἴς ἕνα πλιάτσικο ἄνευ προηγουμένου. Ἦτο τόση ἥ ἔντασις τῆς ἀρπαγῆς ὤστε ἐλησμόνησαν, ἐντελῶς, τά λόγια τοῦ πατέρα των ” Κοῖτα τό συμφέρον σου”. Ἦτο τόση ἥ ἀμετροέπεια τῆς λεηλασίας ποῦ ἐλησμόνησαν τό μέλλον τῶν τέκνων των καί τό μέλλον τῆς χῶρας ποῦ κατοικοῦσαν.  Τά τέκνα τοῦ Μήτσου παρέμειναν εἴς τό περιθώριο , ἀπελπιστικῶς μόνοι καί οὐραγοί τῆς ἐπελάσεως. Παρέμειναν οἵ μόνοι ποῦ ἐκτίμησαν σωστά καί προσεπάθησαν νά προειδοποιήσουν διά τό μέλλον ποῦ ἐπροδιαγράφετο σκοτεινόν, πάρ’ ὄλα αὐτά παρέμειναν μία τραγικά μικρή μειοψηφία.
Τά χρόνια συνέχισαν νά περνοῦν καί κάποια στιγμή τό τέλος τῆς εὐμάρειας ἔκανε τήν ἐμφάνισιν του. Τά τέκνα τῶν Γιώργων δέν εἶχαν τίποτα νά φοβηθοῦν ἀφοῦ ὄλα ἦσαν προμελετημένα καί τακτοποιημένα πρός ὄφελος των. Τά τέκνα τῶν Τάκηδων, ὄμως, ὄπως καί οἵ Τάκηδες τῆς ἱστορίας μας ἔχασαν τήν γῆν ὐπό τῶν ποδῶν των.  Ἀφοῦ ἐδοκίμασαν ὅλα τά, γλοιώδη, τεχνάσματα ποῦ ἐγνώριζαν,  οἴτοι τηλεφωνήματα καί ἐπισκέψεις εἴς τά πολιτικά γραφεῖα σημαινόντων προσώπων καί λήψεις διαβεβαιώσεων πῶς αὐτοί θά ἐξαιρεθοῦν τῆς μοῖρας τῶν ὐπολοίπων,  προσεπάθησαν διά τῆς σιωπῆς των νά ἐξέλθουν τοῦ προσκηνίου. Ὄμως φεῦ! Ὅ ἀφέντης αὐτήν τήν φορά δέν θά ἰκανοποιεῖτο τόσον εὔκολα. Βλέπεις αναγνώστη μου ἥ πλεονεξία τῆς, ἀδυνάμου καί ὀλιγίστης, ἀνθρωπίνης φύσεως ἀδυνατεῖ νά κορεσθῇ μέ ὅτι καί ἄν τῆς προσφέρεται. Ὅ ἀφέντης, λοιπόν, σέ κοινή δράσιν μέ ὄλους τοῦς σύν αὐτῷ ἀνά τήν ὐφήλιον ἔχων καταστρέψει, σχεδόν, τό ἄπαν τῶν προσφερομένων, ἀπό τοῦ πλανήτου, πόρων, εἴτε διά πολέμων, εἴτε διά ὐπερπαραγωγῆς, εἴτε διά τῆς ὐπερκαταναλώσεως ἐστράφει πρός νέα προϊόντα πλέον ἀνθεκτικά. Κατά τήν γελοῖαν διδαχήν τῶν πρωτοκλασσάτων πανεπιστημίων καί ἄλλων μορφωτικῶν ἰδρυμάτων, τά ὀποῖα ὐποτίθεται πῶς διά τῆς προσφερομένης γνώσεως των προάγουν τό βιωτικόν ἐπίπεδον τῶν λαῶν, ἕνα τέτοιο προϊόν ἦτο τό “χρέος”! Ὅλος ὅ πλανήτης, λοιπόν, εἶχε ἐπιδοθεῖ εἴς μίαν ἀτέρμονον προσπάθειαν δημιουργίας χρέους. Τά κράτη ἀντί νά τυπώνουν χρῆμα ἐδανείζοντο ἀπό τοῦς τραπεζίτας. Οἵ τραπεζίται μέ τήν σειράν των ἐπώλουν τό χρέος εἴς τάς ἀγορᾶς. Οἵ πολῖτες ἐδανείζοντο ἀπό τοῦς τραπεζίτας διά τό σύνολον τῶν ἀναγκῶν των. Τά κράτη ἐδάνειζαν τό ἕνα τό ἄλλο ἔως ὄτου αὐτός ὅ, ὐπερπληρωθεῖς, ἀσκός τοῦ Αἰόλου ὐπέκυψεν εἴς τοῦς ἀπαραβάτους νόμους τῆς φυσικῆς ἐπιστήμης! ΕΣΚΑΣΕ! Ἄπαντες οἵ δανείζοντες, τότε, ἐνέσκυψαν ἐπί τῶν δανειζομένων καί διά πρώτην φοράν ἥ ἀνθρωπότης εἶχε τήν εὐκαιρίαν νά δῇ τήν κόλασιν διά ζώσης. Τά τέκνα τῶν Γιώργων ἁπλῶς καθοδηγοῦσαν, πλέον, τόν ἀφέντη εἴς τόν δρόμον τῶν συμφερόντων των καί εὐημεροῦσαν. Τά τέκνα τῶν Τάκηδων ἐβίωσαν αὐτήν τήν, ὀδυνηρήν, ἐμπειρίαν βαρύτατα. Ὄμως ὄσο καί ἄν ἀνέτρεχον εἴς τήν διδαχήν τῶν διδασκάλων καί τῶν γονέων των ἥ μόνη σταθερά ποῦ εὐρίσκετο εἴς τά κατεστραμμένα μυαλά των καί τήν ἀποδυναμωμένην μνήμην των ἦτο μία καί μόνη λέξις “ΣΥΜΦΕΡΟΝ”. Τότε ἄρχισε ὅ χορός τῶν δαιμόνων. Συναισθήματα, βάρβαρα ποῦ συνήθως διαβιοῦν, λανθάνοντα, εἴς τό ὐποσυνείδητον, ὄπως ἥ ὀργή, τό μῖσος καί ἥ μανία τῆς εκδικήσεως ἀνέλαβαν τόν ἔλεγχον τῶν τέκνων τῶν Τάκηδων.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

Advertisements
Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία ΓΕΝΙΚΩΣ. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Μία ἀπάντηση στὸ Μέσα…ἄκρα

  1. Ὁ/ἡ Christine Cooreman (@chriscooreman) γράφει:

    Τάκης, Μάκης, Λάκης, Σάκης…μισά ονόματα, μισές ψυχές….κι άλλοι τόσοι, με ολόκληρα ονόματα και πάλι μισές οι ψυχές τους…οι δασείες κι οι οξείες κι οι περισπωμένες ζωγραφίζουν τόσο όμορφα τις λέξεις σου…αναμένουμε τη συνέχεια…ή, λες να τη φτιάξωμεν ημείς; 🙂

Πές τήν ἄποψη σου ;)

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...