Μέσα…Ἄκρα (μέρος δεύτερον)

…Ὄταν, λοιπόν, ὅ λιμός κτύπησε τήν πόρτα τῆς χῶρας ἐκτός ἀπό τά, εὐημερῶντα, τέκνα τῶν Γιώργου καί, τά δυστυχῶντα καί ἀπέλπιδα, τοῦ Τάκη εὐρῆκε καί τά παιδιά τοῦ Μήτσου. Αὐτά, εἴς πλήρην ἀντίθεσιν μέ τά τέκνα τῶν ὐπολοίπων, εῖχαν τήν τύχη μιᾶς σπανίου εὐλογίας,  ὄχι ἀπό κάποιον ἀντιπρόσωπον ἑνός ἀμφιβόλου ἠθικῆς καί προθέσεων θεοῦ ἀλλά, αὐτῆς τοῦ διδάσκεσθαι διά τοῦ ζωντανοῦ παραδείγματος. Βλέπεις, ἀναγνώστη μου, ποτέ ὅ παπποῦς ἤ ὅ Μῆτσος δέν λησμόνησαν τό αὔριο καί εἴς ποῖον ἀνήκει! Ποτέ δέν θεώρησαν πῶς ἥ ἀσημαντότητα των εἶναι σημαντικωτέρα τῶν τέκνων των. Ποτέ δέν σιώπησαν ἀκούγοντας τό ἄδικο καί ποτέ δέν ἔκατσαν σπίτι των ὄταν διακυβεύονταν τό αὔριο τῶν τέκνων των. Ποτέ δέν ἔθεσαν τόν ἀγῶνα των εἴς τήν διαδικασίαν τῆς συναλλαγῆς οὔτε ἐζήτησαν ἀνταλλάγματα. Τά τέκνα τοῦ Μήτσου, λοιπόν, ὄταν κατέφυγαν στήν πνευματική των κληρονομιά βρῆκαν ἕναν θησαυρό ποῦ δέν ἐξαργυρωνόταν, στίς ἀγορές καί τοῦς σαράφηδες, ἀλλά τροφοδοτοῦσε τόν νοῦ των μέ φῶς! Ἕνα φῶς ζωογόνο, ἕνα φῶς ποῦ καίει, σάν αὐτό τοῦ Κυρίου Βάρναλη ποῦ τά “θεριά οἵ ἀθρώποι δέν μποροῦν νά τό σηκώσουν”. Βρῆκαν ἔννοιες, ποῦ διά τά τέκνα τῶν Γιώργων ἤσαν θανάσιμος κίνδυνος καί διά τά τέκνα τῶν Τάκηδων ἀνύπαρκτες, ὄπως ἀξιοπρέπεια, ἦθος, τιμή, ἀγῶνας καί πάνω ἀπό ὄλα ΑΓΑΠΗ!  Ἀγάπη γιά ὄλην τήν κτίσιν! Ἀγάπη ἀγνή χωρίς ἀνταλλάγματα. Καί μέ αὐτά, ὤς ἀσπῖδες,  πορεύθηκαν καί πορεύονται διδάσκωντας τα καί εἴς τά τέκνα των.
Μία τέτοια κοινωνία, εἰρήσθῳ ἔν παρόδῳ, ἀποτελλουμένη ἀποκλειστικῶς ἀπό τέκνα Μήτσων ἴσως καί νά ἔφερνε τόν ἄνθρωπο πιό κοντά, ἀπό ποτέ, εἴς τήν κατοχήν τῆς ἀπολύτου ἀληθεῖας καί τήν ἀνακάλυψιν καί πλήρωσιν τοῦ σκοποῦ τῆς ὐπάρξεως του. Ὄμως ἔνα πείραμα ἐβδομηνταπέντε ἑτῶν κατέδειξε μέ, θλιβεράν ὄσον καί ἐπώδυνον,  ἀκρίβειαν πῶς τελικῶς τό ὐποκείμενον ἄνθρωπος δέν πληροῖ τήν βασικήν προϋπόθεσιν τῆς ἀρμονίας τῆς κτίσεως. Στερεῖται παντελῶς τοῦ μέτρου καθιστάμενος, διά αὐτοῦ τοῦ τρόπου, τό ὔστατον εἶδος τῆς ἀλύσεως τῶν ὐπάρξεων.
Πράγμα ποῦ μᾶς ἐπαναφέρει εἴς τό τέλος τοῦ πρώτου μέρους καί τόν πανικόν τῶν Τάκηδων καί τῶν τέκνων των. Ὅ Τάκης, λοιπόν, μεσήλιξ ὤν καί μέ τό ἤμισυ τῆς συντάξεως ποῦ θά ἔπρεπε νά λαμβάνῃ, ἀναλογικῶς τῶν εἰσφορῶν του, μέ κόστος ὐγεῖας ἀπαγορευτικό, μέ ἀγοραστική δύναμιν γελοῖαν, μέ ἕναν βίον ἀνάξιον λόγου, ἠττημένος, κατά κρᾶτος, ἀνήμπορος νά πράξῃ, πολλῷ δέ μᾶλλον, νά σκεφθῇ κατέφυγε εἴς τήν ἐρμηνεῖαν τῆς μοναδικῆς λέξεως ποῦ τοῦ ἀπέμενε ὤς σημεῖο ἀναφορᾶς. ΣΥΜΦΕΡΟΝ!
Τί δύναται νά εἶναι πρός τό δικό μου συμφέρον μονολογοῦσε πίσω ἀπό τά κλειστά παράθυρα τοῦ σπιτιοῦ του. Τά τέκνα του, ἄνεργα, ὀρῶντα τό μέλλον ὤς πιθανότητα, κοίταζαν τό πλῆθος ποῦ συναθροιζόταν εἴς τίς πλατεῖες καί τοῦς δρόμους καί κάμοντας τόν ἴδιο διαλογισμό μέ τόν πατέρα των ἐκάθοντο παθητικοί θεατές τῆς φρίκης.
Ἐδῶ ἄς κάνωμεν μιά ἀναφορά εἴς τήν λειτουργίαν τῆς σκέψεως καθῶς καί εἴς τό παρεχόμενον, διά τήν παραγωγήν της, λογισμικόν.
Ἥ σκέψις, λοιπόν, εἶναι μιά παραγωγική διαδικασία ἥ ὀποῖα, διά νά λάβῃ χῶραν, ἀπαιτεῖ ἕνα λογισμικόν ἐνήμερον ὄσον καί ἐφοδιασμένον μέ τίς δυνατότητες τῆς ἀναλύσεως καί τοῦ συνδυασμοῦ. Τό λογισμικόν εἶναι προϊόν τῆς λαμβανομένης παιδεῖας.
Ὅ ἀφέντης  ἔξ’ ὀρισμοῦ, ἀπεχθάνεται τήν παιδεῖαν οἴτις φωτίζει καί ἐλευθερώνει τόν νοῦ διότι,  ἐπιθυμεῖ ἀπαιδεύτους καί ἐπιδεχομένους ὀδηγήσεως ὐπηκόους.  Διά τοῦτο διά συνεχῶν καί  δυστυχῶς ἐπιτυχῶν ἐπεμβάσεων κατέστρεψε τό μέσον ἐπικοινωνίας, τήν γλῶσσαν.
Οἵ Τάκηδες ποτέ, δυστυχῶς,  δέν ἠσχολήθησαν μέ τήν παρεχομένην παιδεῖαν.
Ποτέ δέν κατενόησαν πῶς  ἀντί νά παιδεύει τόν νοῦ καί νά ἐγκαθιστᾶ τό ἰδανικόν λογισμικόν ἁπλῶς δημιουργοῦσε τίς συνθῆκες δημιουργίας τῆς ἔννοιας τοῦ ἐτεροπροσδιορίζεσθαι καθῶς καί τῆς διαρκοῦς ἀνάγκης προσδιορισμοῦ τοῦ ζητουμένου. Ὅ Τάκης ἐκαλύφθει πλήρως ἀπό τόν ἐτεροπροσδιορισμόν διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἐκάλυπτε τήν ἀνάγκην ἐντάξεως του. Ὄμως ποτέ δέν ἀντελήφθη,  πολλῷ δέ μᾶλλον, δέν κατενόησε πῶς αὐτή ἥ ἔνταξις δημιουργοῦσε ἕνα νέο συναίσθημα ἐντός του τό…Μίσος. Ναί, ἀναγνώστη μου, τό μίσος! Τό μίσος διά ὁτιδήποτε δέν ἦτο ἐνταγμένο εἴς τό σύνολον ποῦ ζοῦσε. Ἕνα μίσος λανθᾶνον τό ὀποῖον ἐτρέφετο ἀπό τό ἀσυνείδητον του καί ὄποτε ἥ σκέψις ἀδυνατοῦσε νά πληροφορήσῃ τόν ἐγκέφαλον του αὐτό ἀνερριχᾶτο καί ἀναλάμβανε τήν ὀδήγησιν τοῦ νοῦ. Τότε ὅ Τάκης ἀφήνετο μέ ὀλέθρια ἀποτελέσματα. Ἐπίσης ποτέ δέν τόν ὄχλησε τό γεγονός πῶς ἥ δυνατότητα ἀντιλήψεως του ἔβαινε διαρκῶς μειούμενη καί πῶς μετά τήν πάροδον τριάντα δευτερολέπτων, εἴς τήν χειρίστην τῶν περιπτώσεων, ἤ ἑνός λεπτοῦ, εἴς τήν βελτίστην, ἥ δυνατότης συγκεντρώσεως του ἦτο ἀνέφικτος παρά τήν ὄποιαν προσπάθειαν ἀπό μέρους του.
Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἐπαγωγικῶς καί ἀβιάστως, καθίσταται ἀναπόδραστον τό συμπέρασμα πῶς ὅ ἀφέντης, διά αὐτῆς τῆς “ἐκπαιδεύσεως” εἴς τό πρόσωπον τοῦ Τάκη εἶχε δημιουργήσει, τό ἰδανικόν ἐξάρτημα, τόν ἱδανικόν δοῦλον.
Ὅ Τάκης, λοιπόν διά τῆς σιωπηρᾶς συγκαταβάσεως του, ὐποστεῖς ὄλην αὐτήν τήν προσπάθειαν τοῦ ἀφέντου ἐκαλεῖτο ἀνά τέσσερα ἕτη νά νομιμοποιήσῃ τοῦς ἀντιπροσώπους οἵ ὀποίοι θά τόν ἐκπροσωποῦν. Τό συμφέρον του ἦτο πάντοτε νά κάμπτῃ τήν ὀσφῦν εἴς τοῦς ἱσχυροῦς διά νά λάβῃ ὦς ἀντάλλαγμα μίαν θεσοῦλα ἤ κάποια μεταθεσοῦλα ἤ τήν τακτοποίησιν κάποιας ύποθέσεως του. Τῶρα, ὄμως, ὅ δίαυλος ἐπικοινωνίας εἶχε κλείσει. Τό ἀποτέλεσμα προδιαγεγραμμένον. Τό μίσος, πρός τόν ἀφέντην ποῦ ἐγκαταλείπει τό σκᾶφος πρῶτος,  γινόμενον ὀδηγός τοῦ νοῦ του τόν ὀδήγησε πρός τήν μοιραῖαν λύσιν. Ἁποφάσισε πῶς ἀφοῦ δέν δύναται νά τιμωρήσῃ τόν ἀφέντη τό πλέον ὀρθώτερον  θά ἦτο νά τό ἀναθέσῃ εἴς κάποιον ποῦ δύναται. Καί πῶς τό πλέον συμφερώτερον θά ἦτο αὐτός ὅ κάποιος νά γνωρίζῃ πῶς τήν δύναμιν του τήν ὀφείλει εἴς τόν Τάκην καί τά τέκνα του. Ὄμως φεῦ! Ὄπως ἀναφέρθηκε καί παραπάνω ἥ σκέψις ἀπαιτεῖ ἀνάλυσιν καί συνδυαστικότητα, δῦο στοιχεῖα ποῦ εἴς τόν κατεστραμμένον νοῦν τοῦ Τάκη ἀπουσίαζαν παντελῶς. Καί εὐρέθει ψηφίσας κάτι ποῦ ἦτο ἐντός τοῦ συνόλου ποῦ διαβιοῦσε καί ὅ ἴδιος. Κάτι πλήρες μίσους, κάτι σκοτεινό καί ἐλεεινό, κάτι ποῦ ἀπεῖχε παρασάγγας ἀπό τό ἄνθρώπινο εἶδος…
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

Advertisements
Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία ΓΕΝΙΚΩΣ. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Πές τήν ἄποψη σου ;)

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...